W Niemczech każda kobieta i każdy mężczyzna ma prawo do informacji na temat środków antykoncepcyjnych u lekarza ginekologa, w poradniach czy w internecie.
Istnieją środki antykoncepcyjne, które:
- można kupić bez recepty
- można kupić jedynie na receptę
- można dostać bezpośrednio u lekarza ginekologa.
Środki antykoncepcyjne do kupienia bez recepty
Istnieją środki antykoncepcyjne, które dorośli i młodzież od 14. roku życia mogą kupić bez recepty. To znaczy, że nie muszą wcześniej iść do lekarza, żeby móc kupić takie środki.
Następujące środki antykoncepcyjne możesz kupić w aptece bez recepty:
- Prezerwatywy: Prezerwatywy możesz kupić w aptekach, drogeriach, supermarketach, na stacjach benzynowych lub przez internet. Wybierz odpowiedni rozmiar. Zwróć uwagę na to, czy opakowanie prezerwatywy nie jest zniszczone i czy nie upłynął jej okres ważności.
- Diafragma (krążek dopochwowy): Lekarzginekolog wybiera odpowiedni rozmiar dla każdej kobiety. Jeśli znasz swój rozmiar, możesz kupić diafragmę bez recepty w aptece. Diafragmę można również nabyć w uniwersalnym rozmiarze, który jest odpowiedni dla wielu kobiet.
- Kobieca prezerwatywa: Można ją kupić w aptece lub przez internet.
Środki antykoncepcyjne na receptę
Istnieją hormonalne środki antykoncepcyjne, które wymagają recepty od lekarza, ponieważ nie każda kobieta toleruje hormonalne środki antykoncepcyjne. Dlatego musisz regularnie chodzić do lekarza ginekologa, jeśli zażywasz hormonalne środki antykoncepcyjne.
Posiadając receptę, możesz kupić ten środek antykoncepcyjny w aptece.
Następujące środki antykoncepcyjne wymagają recepty od lekarza:
- pigułka antykoncepcyjna
- minipigułka antykoncepcyjna
- pierścień dopochwowy
- plaster antykoncepcyjny.
Środki antykoncepcyjne, które dostaniesz bezpośrednio u lekarza ginekologa
Istnieją środki antykoncepcyjne, których nie można samemu kupić w aptece. Dostaniesz je bezpośrednio u lekarza ginekologa:
- hormonalna wkładka domaciczna
- wkładka domaciczna z miedzią
- zastrzyk antykoncepcyjny na 3 miesiące
- implant antykoncepcyjny.
Koszty
Kasy chorych płacą za niektóre środki antykoncepcyjne pod pewnymi warunkami.
Co jest opłacane przez kasę chorych:
- Jeśli lekarz przepisze Ci pigułkę, żeby leczyć chorobę skóry (np. trądzik).
- Jeśli masz mniej niż 22 lat i kupujesz środek antykoncepcyjny na receptę. Od 18. roku życia musisz pokryć niewielką część kosztów środka antykoncepcyjnego.
Co nie jest opłacane przez kasę chorych:
- Za prezerwatywy i inne środki antykoncepcyjne możliwe do nabycia bez recepty musisz płacić sam/sama.
- Jeśli masz skończone 22 lat i kupujesz środek antykoncepcyjny na receptę, ponosisz wszystkie koszty.
Granice wiekowe
Aby lekarzginekolog mógł przepisać pigułkę lub inny środek antykoncepcyjny dziewczętom do 14. roku życia, wymagana jest zgoda ich rodziców.
W przypadku dziewcząt, które skończyły 15 lat, lekarz ginekolog często wystawia receptę na pigułkę czy inny środek antykoncepcyjny również bez zgody rodziców, jeśli uzna to za właściwe.
Lekarz ginekolog może wypisać środki antykoncepcyjne dziewczętom, które skończyły 16 lat i nie ma prawa informowania o tym ich rodziców czy partnerów. W Niemczech lekarzy obowiązuje tajemnica lekarska. Lekarz może opowiedzieć o leczeniu innym osobom tylko wtedy, jeśli sama wyraziłaś na to zgodę.
O antykoncepcjidecydują zawsze dwie osoby. Jeśli porozmawiasz o tym z partnerem/partnerką, może zwiększyć to poczucie zaufania między wami. Obydwoje partnerzy mają prawo do decydowania o antykoncepcji. Nikt nie ma prawa zmuszać partnerki/ partnera do stosowania antykoncepcji.
Sie können sich sich bei einer Ärztin oder einem Arzt oder in einer Beratungsstelle über Verhütung informieren.
Es gibt:
- Verhütungsmittel, die Sie ohne Rezept kaufen können
- Verhütungsmittel, für die Sie ein Rezept brauchen
- Verhütungsmethoden, die von einer Ärztin oder einem Arzt eingesetzt werden
Verhütungsmittel ohne Rezept
Einige Verhütungsmittel können Sie ohne Rezept kaufen. Sie müssen dafür nicht zuerst zu einer Ärztin oder einem Arzt gehen.
Diese Verhütungsmittel können Sie ohne Rezept kaufen:
- Kondome: Kondome können Sie in Apotheken, Drogerien, Supermärkten, an Tankstellen oder im Internet kaufen. Achten Sie auf die richtige Grösse und darauf, dass die Verpackung unbeschädigt ist. Achten Sie auf das Verfallsdatum.
- Diaphragma: Die Gynäkologin oder der Gynäkologe misst erst die richtige und passende Grösse des Diaphragmas aus. Wenn Sie die richtige Grösse für sich kennen, können Sie das Diaphragma ohne Rezept in einer Apotheke oder im Internet kaufen. Es gibt das Diaphragma auch als Variante in Einheitsgrösse, die vielen Frauen passt.
- Internes Kondom ("Femidom"): Femidome können Sie in der Apotheke oder im Internet kaufen.
Verhütungsmittel mit Rezept
Für einige hormonelle Verhütungsmittel benötigen Sie ein Rezept von einer Ärztin oder einem Arzt. Vor der Verschreibung wird geprüft, ob die gewählte Methode für Sie geeignet ist. Je nach Verhütungsmethode können regelmässige ärztliche Kontrollen empfohlen werden.
Mit einem Rezept können Sie das Verhütungsmittel in einer Apotheke kaufen.
Für diese Verhütungsmittel brauchen Sie ein Rezept von einer Ärztin oder einem Arzt:
- Pille
- Minipille
- Vaginalring
- Verhütungspflaster
Verhütungsmittel, die Sie direkt von der Gynäkologin oder dem Gynäkologen bekommen
Es gibt Verhütungsmittel, die Sie nicht selbst in der Apotheke kaufen können. Diese Verhütungsmittel bekommen Sie direkt von der Gynäkologin oder dem Gynäkologen:
- Hormonspirale
- Kupferspirale
- Dreimonatsspritze
- Hormonimplantat
Kosten
Die Kosten für Verhütungsmittel müssen in der Schweiz in der Regel selbst bezahlt werden. Nur in wenigen Kantonen sind Verhütungsmittel gratis.
Ausnahmen
In bestimmten Fällen kann die Krankenversicherung die Kosten ganz oder teilweise übernehmen, zum Beispiel wenn ein hormonelles Verhütungsmittel zur Behandlung einer Erkrankung verschrieben wird. Erkundigen Sie sich bei Ihrer Ärztin, Ihrem Arzt oder Ihrer Krankenversicherung.
Altersgrenzen
Auch Jugendliche können sich über Verhütung beraten lassen und Verhütungsmittel erhalten.
In der Schweiz ist nicht ein bestimmtes Alter entscheidend, sondern ob eine Person urteilsfähig ist und selbst über ihre Gesundheit entscheiden kann.
Gesundheitsfachpersonen unterstehen der Schweigepflicht. Sie dürfen Informationen nicht ohne Zustimmung weitergeben.