Lors d’un accouchement naturel, le bébé vient au monde par le vagin de la mère. Pour le premier enfant, un accouchement naturel dure entre 12 et 18 heures. Pour le deuxième enfant, l’accouchement dure souvent moins longtemps.
Avant la naissance du bébé, la mère a des contractions : les muscles de l’utérus se resserrent et poussent le bébé vers le bas. Les contractions sont presque toujours douloureuses.
Les contractions
Les contractions ouvrent le col de l’utérus (entrée de l’utérus). Une fois que le col est suffisamment dilaté, le bébé peut sortir.
Pour atténuer la douleur pendant les contractions, vous pouvez :
- vous déplacer
- utiliser les techniques de respiration apprises par exemple aux cours de préparation à l’accouchement
- tester différentes positions
- prendre un bain afin de vous détendre
- avoir recours à des aides (par ex. bouillotte chaude, ballon de gymnastique)
- demander une anesthésie péridurale (anesthésie locale) si vous accouchez dans un hôpital ou une clinique. Il s’agit d’une injection dans le bas du dos qui agit contre la douleur. Vous pouvez recevoir l’injection en position assise ou couchée.
Positions d’accouchement
Vous pouvez choisir quelle position vous convient le mieux pour l’accouchement, par exemple :
- allongée sur le dos ou sur le côté
- accroupie
- à genoux
- suspendue à une corde ou à un linge.
Vous pouvez changer de position aussi souvent que nécessaire pendant l’accouchement. Le médecin ou la sage-femme vous demandera quelle position vous souhaitez adopter. Les médecins et les sages-femmes pourront vous accompagner pendant l’accouchement indépendamment de la position choisie.
Accouchement dans un hôpital ou une maison de naissance
Quand vous arrivez à l’hôpital ou dans une maison de naissance, une sage-femme vous accueille.
La sage-femme
- surveille les contractions et les battements de cœur du fœtus sur un écran
- pratique un toucher vaginal
- est à vos côtés pendant les contractions.
On informe le/la gynécologue que le travail a commencé.
Pendant l'accouchement, votre partenaire ou une autre personne de votre choix peut vous accompagner.
Parfois, il est nécessaire que le médecin ou la sage-femme pratique une petite incision à l’aide de ciseaux dans le tissu reliant le vagin et l’anus (périnée). Parfois, ce tissu se déchire de lui-même.
Le bébé sort par le vagin. Le cordon ombilical est coupé.
10 à 30 minutes après l'accouchement, se produit l'expulsion du placenta.
Accouchement à domicile
Si vous souhaitez accoucher à domicile, parlez-en à votre médecin et à votre sage-femme. Ce type d’accouchement est possible si vous avez une grossesse normale, sans risques particuliers. Une sage-femme doit vous accompagner lors de votre accouchement à domicile. Veillez à prendre contact avec une sage-femme suffisamment tôt au cours de votre grossesse, afin que celle-ci puisse bien vous préparer à l’accouchement.
در زایمان طبیعی نوزاد از طریق مهبل (واژن) مادر متولد میشود. زایمان در مورد اولین فرزند بین 12 و 18 ساعت طول میکشد. معمولاً زایمان دوم کمتر طول میکشد.
قبل از این که نوزاد به دنیا بیاید، انقباضات رحم (درد زایمان) مادر شروع میشود: عضلات رحم منقبض میشود. به این ترتیب نوزاد به سمت پایین فشار داده میشود. انقباضات رحم تقریباً همیشه همراه با درد است.
انقباضات رحم (درد زایمان)
انقباضات رحم (درد زایمان) به آرامی گردن و دهانه رحم را باز میکند (راه ورود به رحم). نوزاد وقتی میتواند به دنیا بیاید که دهانه رحم به اندازه کافی باز شود.
امکانات مختلفی برای تسکین درد زایمان هنگام انقباضات رحمی وجود دارد:
- راه رفتن
- به کار بردن فن تمرینات تنفسی که در دوره آمادگی برای زایمان یا جای دیگر یاد گرفته اید.
- امتحان کردن وضعیتهای مختلف
- خوابیدن در وان حمام به منظور آرامش پیدا کردن
- استفاده از وسایل کمکی مانند کیسه آب گرم، یا صندلی توپی
- اگر زایمان در بیمارستان انجام میشود، میتوانید درخواست کنید بیهوشی اپیدورال (PDA) انجام شود که به معنای انجام تزریق در ناحیه پائینی کمر است و درد را تسکین میدهد. این تزریق را میتوانید در حالت نشسته یا خوابیده دریافت کنید.
وضعیتهای مختلف در موقع زایمان
میتوانید یکی از وضعیتهای مختلف زایمان را انتخاب کنید، مانند:
- حالت خوابیده به پهلو یا به پشت،
- در حال چمباتمه،
- در حال زانوزدن،
- در حالی که از طناب یا پارچه آویزان هستید.
هنگام زایمان می توانید وضعیت خود را هر چند بار که بخواهید تغییر دهید. پزشک یا ماما (قابله) از شما میپرسد که دوست دارید در چه وضعیتی باشید. معمولاً پزشک یا ماما (قابله) میتواند به شما در هر وضعیتی کمک کند و مراقبتان باشد.
تولد در بیمارستان یا زایشگاه
وقتی وارد بیمارستان یا زایشگاه شدید، ماما به شما خوشامد میگوید.
ماما
- از طریق صفحه مانیتور، انقباضات رحم و ضربان قلب جنین را کنترل میکند،
- از راه واژن شما را معاینه میکند و
- در طول مدت درد زایمان به همه سؤالات شما جواب میدهد.
به یک پزشک متخصص زنان اطلاع داده میشود که قرار است زایمان شود.
هنگام زایمان شریک زندگی (پارتنر) یا شخص دیگری به انتخاب شما، میتواند پیش شما بماند.
گاهی ممکن است لازم باشد پزشک یا ماما با قیچی شکاف کوچکی در بافت بین مهبل (واژن) و مقعد به نام بافت میان دوراه یا پرینه ایجاد کند. گاهی هم این بافت خودبخود دچار پارگی میشود.
نوزاد از مهبل (واژن) بیرون می آید. بند ناف بریده میشود.
جفت 10 تا 30 دقیقه بعد اززایمان، از بدن خارج میشود.
زایمان در منزل
اگر میخواهید نوزاد را در منزل به دنیا بیاورید، در این باره با پزشک خود و ماما (قابله) صحبت کنید. اگر حاملگی شما عادی و بدون خطر باشد، میتوانید در منزل زایمان کنید. یک ماما (قابله) باید هنگام زایمان در منزل مراقب شما باشد. سعی کنید حتی الامکان در اوایل حاملگی یک ماما (قابله) پیداکنید. در این صورت میتوانید خود را به همراه ماما (قابله) آماده زایمان کنید.