Header

Nëse ju jeni shtatzënë dhe nuk dëshironi ta vazhdoni shtatzëninë, në Gjermani ju mund të lini të ndërpritet shtatzënia.
Për këtë ka ligje:

• Ndërprerja e shtatzënisë lejohet të kryhet vetëm nga një gjinekologe/një gjinekolog.
• Një ndërprerje e shtatzënisë lejohet parimisht të bëhet vetëm deri në javën e dymbëdhjetë pas fekondimit të vezës.
• Para ndërprerjes së shtatzënisë ju duhet të shkoni në një bisedë këshillimi tek një vend këshillimi (konflikti) shtatzënie. Menjëherë pas bisedës së këshillimit ju merrni një certifikatë këshillimi.
• Certifikata e këshillimit është një dokument. Certifikata e këshillimit tregon, që ju keni qenë tek një vend këshillimi. Certifikata e këshillimit ju nevojitet, me qëllim që gjinekologia/gjinekologu të mund të kryejë ndërprerjen e shtatzënisë.
• Ka edhe vende këshillimi, të cilat nuk lëshojnë certifikata këshillimi: “Karitasi” (Caritas) dhe “Shërbimi social i grave katolike” (Sozialdienst Katholischer Frauen) nuk japin certifikata këshillimi por ato megjithatë këshillojnë rreth temës ‚Konflikti i shtatzënisë”. Vende këshillimin në afërsinë tuaj ju gjeni këtu.
• Gjinekologia/gjinekologu lejohet të kryej ndërprerjen e shtatzënisë së pari 3 ditë pas bisedës së këshillimit, në mënyrë që ju të keni kohë të mjaftueshme për të vendosur.
• Ju jeni 16 vjeçe dhe lart, atëherë ju vendosni vetë, nëse dëshironi të vazhdoni me shtatzëninë apo jo.
• Ju jeni në moshën 14 deri në 16 vjet, atëherë gjinekologia/gjinekologu vlerëson, nëse ju e keni pjekurinë e duhur për të vendosur vetë. Nëse mjekja/mjeku është i mendimit, se ju nuk jeni e pjekur mjaft, atëherë duhet të jenë dakord prindërit tuaj, që ju të kryeni një ndërprerje të shtatzënisë. Prindërit tuaj duhet t’i thonë mjekes/mjekut, se ata janë dakord.
• Ju jeni më pak se 14 vjeçe, atëherë duhet të jenë dakord prindërit tuaj, që ju të kryeni një ndërprerje të shtatzënisë. Prindërit tuaj duhet t’i thonë mjekes/mjekut, se ata janë dakord.
• Askujt nuk i lejohet, t’ju detyrojë të bëni një ndërprerje të shtatzënisë, nëse ju nuk e doni këtë gjë. Por gjithashtu nuk lejohet asnjë grua të detyrohet të vazhdojë shtatzëninë.

Si está embarazada y no quiere seguir adelante con el embarazo, en Alemania es posible interrumpirlo voluntariamente (abortar).

Existen leyes al respecto:

• La interrupción voluntaria del embarazo (aborto) siempre debe ser practicada por un ginecólogo o ginecóloga.
• En general, solo está permitida hasta la semana 12 tras la fecundación del óvulo.
• Antes de abortar debe asistir usted a una consulta informativa en un centro de asesoramiento sobre el embarazo. Inmediatamente después de esta consulta recibirá un justificante («Beratungsschein»). Se trata de un documento que demuestra que ha acudido usted al centro de asesoramiento. Necesitará presentar dicho justificante para que el ginecólogo o ginecóloga pueda practicarle la interrupción del embarazo. Hay algunos centros de asesoramiento que no proporcionan justificantes, como los de Caritas o del Sozialdienst Katholischer Frauen. Sin embargo, también esos centros le pueden aconsejar ante el conflicto creado por el embarazo. Haga clic aquí para buscar centros de asesoramiento próximos.
• El ginecólogo o ginecóloga no podrá practicar el aborto hasta pasados tres días de la consulta informativa. De este modo, usted tendrá tiempo suficiente para tomar una decisión meditada.
• Si es usted mayor de 16 años, la decisión sobre continuar o no el embarazo le corresponde exclusivamente a usted.
• Si tiene entre 14 y 16 años, el ginecólogo o ginecóloga valorará si es usted suficientemente madura para decidir por sí misma. Si considera que aún no es usted lo suficientemente madura, sus padres deberán estar de acuerdo en que se someta a una interrupción del embarazo. Sus padres deberán decirle al ginecólogo o ginecóloga que están de acuerdo.
• Si es menor de 14 años, es imprescindible que sus padres estén de acuerdo en que se someta a una interrupción del embarazo. Sus padres deberán decirle al ginecólogo o ginecóloga que están de acuerdo.
• Nadie puede obligarla a abortar si usted no quiere, pero tampoco se puede obligar a ninguna mujer a llevar a término el embarazo contra su voluntad.