Czasami cesarskie cięcie jest planowane. W takim przypadku wiesz już, że będziesz mieć cesarskie cięcie. Na przykład dlatego, że dziecko nie jest ułożone główką w dół lub jest zbyt duże dla miednicy.
Może też być tak, że w trakcie porodu wystąpią problemy, które stanowią ryzyko dla Ciebie i dziecka. Wtedy konieczne jest cesarskie cięcie.
Rzadko występują nagłe wypadki, w których konieczne jest natychmiastowe cesarskie cięcie. Na przykład gdy Twoje życie lub życie dziecka znajdują się w sytuacji nagłego zagrożenia.
W przypadku planowego cesarskiego cięcia rano udajesz się do szpitala. Od co najmniej sześciu godzin przed porodem nie wolno Ci nic jeść ani pić. Zostaniesz przygotowana do operacji. Musisz na przykład założyć koszulę operacyjną, zdjąć biżuterię i zmyć makijaż.
Anestetystka / anestetysta poda Ci znieczulenie zewnątrzoponowe. Jest to zastrzyk podawany w dolną część pleców. Zastrzyk możesz przyjąć w pozycji siedzącej lub leżącej. Czasami przez strzykawkę wprowadzany jest także niewielki wężyk. Dzięki temu będziesz mogła ponownie otrzymać środek znieczulający.
W trakcie cesarskiego cięcia może pozostać przy Tobie Twoja partnerka / Twój partner lub inna wybrana przez Ciebie osoba. Lekarka/ lekarz wykonuje nacięcie na brzuchu tuż nad owłosieniem łonowym . Nie będziesz odczuwać bólu, ale będziesz czuć, że jest na Tobie przeprowadzana operacja.
Lekarka/ lekarz wyjmie z Twojego ciała dziecko. Pępowina zostanie przecięta. Dziecko przejmuje i bada pediatra. Następnie cięcie na brzuchu matki zostaje ponownie zamknięte. Cały zabieg trwa do godziny.
Jeżeli będziesz mieć cesarskie cięcie w nagłym przypadku,
- otrzymasz znieczulenie ogólne zamiast (miejscowego) znieczulenia zewnątrzoponowego,
- nie może towarzyszyć Ci Twoja partnerka / Twój partner ani żadna inna osoba.
Een chirurgische bevalling wordt ook wel keizersnede genoemd. Tijdens een chirurgische bevalling maakt de dokter een snede in de buik van de vrouw om de baby eruit te halen.
Soms is de keizersnede gepland. In dit geval weet u al dat u een keizersnede krijgt; bijvoorbeeld als de baby niet met het hoofd naar beneden ligt of te groot is voor het bekken.
Het is ook mogelijk dat zich problemen voordoen bij de geboorte, die een risico voor u en de baby vormen. Dan is een keizersnede nodig.
Er is maar zelden een noodsituatie waarbij een keizersnede direct nodig is. Bijvoorbeeld als er levensgevaar is voor u of uw baby.
Bij een geplande keizersnede gaat u 's morgens naar het ziekenhuis. U mag minstens zes uur vooraf niets eten en niets drinken. U wordt voorbereid op de operatie; bijvoorbeeld door ziekenhuiskleding aan te trekken, sieraden af te doen en make-up te verwijderen.
De anesthesist geeft u ter verdoving een peridurale anesthesie (PDA). Dit is een injectie in de onderrug. U kunt deze injectie zittend of liggend krijgen. Soms wordt ook een kleine slang ingebracht via de injectiespuit, om u meerdere malen verdovende stoffen te kunnen geven.
Tijdens de keizersnede kan uw partner of een andere persoon van uw keuze bij u blijven. De dokter maakt een snede in de buik, direct boven het schaamhaar. U voelt geen pijn, maar u voelt wel dat u wordt geopereerd.
De dokter haalt de baby naar buiten. De navelstreng wordt doorgeknipt. De baby wordt door een kinderarts opgevangen en onderzocht. Dan wordt de snede in de buik van de moeder weer gesloten. De hele ingreep duurt maximaal een uur.
Als bij u vanwege een noodsituatie een keizersnede plaatsvindt,
- krijgt u een volledige narcose in plaats van een (lokale) peridurale anesthesie (PDA)
- en kan uw partner of iemand anders er niet bij zijn.