Czasami cesarskie cięcie jest planowane. W takim przypadku wiesz już, że będziesz mieć cesarskie cięcie. Na przykład dlatego, że dziecko nie jest ułożone główką w dół lub jest zbyt duże dla miednicy.
Może też być tak, że w trakcie porodu wystąpią problemy, które stanowią ryzyko dla Ciebie i dziecka. Wtedy konieczne jest cesarskie cięcie.
Rzadko występują nagłe wypadki, w których konieczne jest natychmiastowe cesarskie cięcie. Na przykład gdy Twoje życie lub życie dziecka znajdują się w sytuacji nagłego zagrożenia.
W przypadku planowego cesarskiego cięcia rano udajesz się do szpitala. Od co najmniej sześciu godzin przed porodem nie wolno Ci nic jeść ani pić. Zostaniesz przygotowana do operacji. Musisz na przykład założyć koszulę operacyjną, zdjąć biżuterię i zmyć makijaż.
Anestetystka / anestetysta poda Ci znieczulenie zewnątrzoponowe. Jest to zastrzyk podawany w dolną część pleców. Zastrzyk możesz przyjąć w pozycji siedzącej lub leżącej. Czasami przez strzykawkę wprowadzany jest także niewielki wężyk. Dzięki temu będziesz mogła ponownie otrzymać środek znieczulający.
W trakcie cesarskiego cięcia może pozostać przy Tobie Twoja partnerka / Twój partner lub inna wybrana przez Ciebie osoba. Lekarka/ lekarz wykonuje nacięcie na brzuchu tuż nad owłosieniem łonowym . Nie będziesz odczuwać bólu, ale będziesz czuć, że jest na Tobie przeprowadzana operacja.
Lekarka/ lekarz wyjmie z Twojego ciała dziecko. Pępowina zostanie przecięta. Dziecko przejmuje i bada pediatra. Następnie cięcie na brzuchu matki zostaje ponownie zamknięte. Cały zabieg trwa do godziny.
Jeżeli będziesz mieć cesarskie cięcie w nagłym przypadku,
- otrzymasz znieczulenie ogólne zamiast (miejscowego) znieczulenia zewnątrzoponowego,
- nie może towarzyszyć Ci Twoja partnerka / Twój partner ani żadna inna osoba.
Eine chirurgische Geburt wird auch als Kaiserschnitt bezeichnet. Während einer chirurgischen Geburt macht die Ärztin/der Arzt einen Schnitt am Bauch der Frau, um das Baby herauszuholen.
Manchmal ist der Kaiserschnitt geplant. In diesem Fall wissen Sie bereits, dass Sie einen Kaiserschnitt haben werden. Zum Beispiel, weil das Baby nicht mit dem Kopf nach unten liegt oder zu groß für das Becken ist.
Es kann aber auch sein, dass während der Geburt Probleme auftreten, die ein Risiko für Sie und das Baby bedeuten. Dann ist ein Kaiserschnitt nötig.
Selten gibt es einen Notfall, bei dem ein Kaiserschnitt sofort nötig ist. Zum Beispiel, wenn Ihr Leben oder Ihr Baby akut in Gefahr sind.
Bei einem geplanten Kaiserschnitt gehen Sie morgens ins Krankenhaus. Sie dürfen mindestens sechs Stunden vorher nichts essen und nichts trinken. Sie werden auf die Operation vorbereitet. Zum Beispiel ziehen Sie Krankenhauskleidung an, legen Ihren Schmuck ab und entfernen Ihr Make-up.
Die Anästhesistin/der Anästhesist gibt Ihnen zur Betäubung eine Peridural-Anästhesie (PDA). Das ist eine Injektion in den unteren Rücken. Die Injektion können Sie im Sitzen oder Liegen bekommen. Manchmal wird auch ein kleiner Schlauch über die Spritze eingeführt. Dann können Sie wiederholt Betäubungsmittel erhalten.
Während des Kaiserschnitts kann Ihre Partnerin/Ihr Partner oder eine andere Person Ihrer Wahl bei Ihnen bleiben. Die Ärztin/der Arzt macht einen Schnitt in den Bauch, unmittelbar über dem Schamhaar. Sie spüren keine Schmerzen, aber Sie spüren, dass an Ihnen operiert wird.
Die Ärztin/der Arzt holt das Baby heraus. Die Nabelschnur wird durchtrennt. Das Baby wird von einer Kinderärztin/einem Kinderarzt in Empfang genommen und untersucht. Dann wird der Schnitt am Bauch der Mutter wieder verschlossen. Der ganze Eingriff dauert bis zu einer Stunde.
Wenn Sie einen Notfall-Kaiserschnitt haben,
- bekommen Sie eine Vollnarkose statt einer (lokalen) Peridural-Anästhesie (PDA),
- kann Ihre Partnerin/Ihr Partner oder eine andere Person nicht dabei sein.