Czasami cesarskie cięcie jest planowane. W takim przypadku wiesz już, że będziesz mieć cesarskie cięcie. Na przykład dlatego, że dziecko nie jest ułożone główką w dół lub jest zbyt duże dla miednicy.
Może też być tak, że w trakcie porodu wystąpią problemy, które stanowią ryzyko dla Ciebie i dziecka. Wtedy konieczne jest cesarskie cięcie.
Rzadko występują nagłe wypadki, w których konieczne jest natychmiastowe cesarskie cięcie. Na przykład gdy Twoje życie lub życie dziecka znajdują się w sytuacji nagłego zagrożenia.
W przypadku planowego cesarskiego cięcia rano udajesz się do szpitala. Od co najmniej sześciu godzin przed porodem nie wolno Ci nic jeść ani pić. Zostaniesz przygotowana do operacji. Musisz na przykład założyć koszulę operacyjną, zdjąć biżuterię i zmyć makijaż.
Anestetystka / anestetysta poda Ci znieczulenie zewnątrzoponowe. Jest to zastrzyk podawany w dolną część pleców. Zastrzyk możesz przyjąć w pozycji siedzącej lub leżącej. Czasami przez strzykawkę wprowadzany jest także niewielki wężyk. Dzięki temu będziesz mogła ponownie otrzymać środek znieczulający.
W trakcie cesarskiego cięcia może pozostać przy Tobie Twoja partnerka / Twój partner lub inna wybrana przez Ciebie osoba. Lekarka/ lekarz wykonuje nacięcie na brzuchu tuż nad owłosieniem łonowym . Nie będziesz odczuwać bólu, ale będziesz czuć, że jest na Tobie przeprowadzana operacja.
Lekarka/ lekarz wyjmie z Twojego ciała dziecko. Pępowina zostanie przecięta. Dziecko przejmuje i bada pediatra. Następnie cięcie na brzuchu matki zostaje ponownie zamknięte. Cały zabieg trwa do godziny.
Jeżeli będziesz mieć cesarskie cięcie w nagłym przypadku,
- otrzymasz znieczulenie ogólne zamiast (miejscowego) znieczulenia zewnątrzoponowego,
- nie może towarzyszyć Ci Twoja partnerka / Twój partner ani żadna inna osoba.
Un accouchement chirurgical est également appelé césarienne. Au cours d’un accouchement chirurgical, le médecin pratique une incision dans le ventre de la femme pour faire sortir le bébé.
Parfois, la césarienne est programmée. Dans ce cas, vous savez déjà que vous allez accoucher par césarienne. Peut-être que votre bébé n’a pas la tête en bas ou que sa tête est trop large pour passer par votre bassin.
Mais il peut aussi y avoir des problèmes pendant l’accouchement qui représentent des risques pour votre santé et celle de votre bébé. Une césarienne est alors nécessaire.
Il peut arriver, dans de rares cas, qu’une urgence nécessite de pratiquer immédiatement une césarienne, par exemple si votre vie ou celle du bébé est en grand danger.
Lors d’une césarienne programmée, vous êtes admise à l’hôpital dans la matinée. Vous devez avoir jeûné (aucune nourriture ou boisson) pendant au moins 6 heures. Vous vous préparez à être opérée, par exemple en mettant une chemise d’hôpital, en retirant vos bijoux et en vous démaquillant.
L’anesthésiste vous fait une anesthésie péridurale. Il s’agit d’une injection dans le bas du dos. Vous pouvez recevoir l’injection en position assise ou couchée. Parfois, on peut vous poser un cathéter par le biais de la seringue. Cela permet de vous réinjecter un produit anesthésiant si nécessaire.
Pendant l'accouchement, votre partenaire ou une autre personne de votre choix peut vous accompagner. Le médecin fait une incision dans le ventre, juste au-dessus des poils pubiens. Vous ne ressentez pas la douleur, mais vous sentez qu’on vous opère.
Le médecin fait sortir le bébé. Le cordon ombilical est coupé. Un pédiatre accueille et examine le bébé. Puis le médecin recoud l'incision du ventre de la mère. L’opération peut durer jusqu’à une heure.
Si on vous fait une césarienne en urgence :
- on vous fait une anesthésie générale au lieu d’une anesthésie (locale) péridurale ;
- vous ne pouvez pas être accompagnée de votre partenaire ni d’une autre personne.