Eine chirurgische Geburt wird auch als Kaiserschnitt bezeichnet. Während einer chirurgischen Geburt macht die Ärztin/der Arzt einen Schnitt am Bauch der Frau, um das Baby herauszuholen.
Manchmal ist der Kaiserschnitt geplant. In diesem Fall wissen Sie bereits, dass Sie einen Kaiserschnitt haben werden. Zum Beispiel, weil das Baby nicht mit dem Kopf nach unten liegt oder zu groß für das Becken ist.
Es kann aber auch sein, dass während der Geburt Probleme auftreten, die ein Risiko für Sie und das Baby bedeuten. Dann ist ein Kaiserschnitt nötig.
Selten gibt es einen Notfall, bei dem ein Kaiserschnitt sofort nötig ist. Zum Beispiel, wenn Ihr Leben oder Ihr Baby akut in Gefahr sind.
Bei einem geplanten Kaiserschnitt gehen Sie morgens ins Krankenhaus. Sie dürfen mindestens sechs Stunden vorher nichts essen und nichts trinken. Sie werden auf die Operation vorbereitet. Zum Beispiel ziehen Sie Krankenhauskleidung an, legen Ihren Schmuck ab und entfernen Ihr Make-up.
Die Anästhesistin/der Anästhesist gibt Ihnen zur Betäubung eine Peridural-Anästhesie (PDA). Das ist eine Injektion in den unteren Rücken. Die Injektion können Sie im Sitzen oder Liegen bekommen. Manchmal wird auch ein kleiner Schlauch über die Spritze eingeführt. Dann können Sie wiederholt Betäubungsmittel erhalten.
Während des Kaiserschnitts kann Ihre Partnerin/Ihr Partner oder eine andere Person Ihrer Wahl bei Ihnen bleiben. Die Ärztin/der Arzt macht einen Schnitt in den Bauch, unmittelbar über dem Schamhaar. Sie spüren keine Schmerzen, aber Sie spüren, dass an Ihnen operiert wird.
Die Ärztin/der Arzt holt das Baby heraus. Die Nabelschnur wird durchtrennt. Das Baby wird von einer Kinderärztin/einem Kinderarzt in Empfang genommen und untersucht. Dann wird der Schnitt am Bauch der Mutter wieder verschlossen. Der ganze Eingriff dauert bis zu einer Stunde.
Wenn Sie einen Notfall-Kaiserschnitt haben,
- bekommen Sie eine Vollnarkose statt einer (lokalen) Peridural-Anästhesie (PDA),
- kann Ihre Partnerin/Ihr Partner oder eine andere Person nicht dabei sein.
Një lindje kirurgjikale emërtohet edhe si operacioni cezarian. Gjatë një lindjeje kirurgjikale mjekja/mjeku bën një prerje në barkun e gruas, me qëllim që ta nxjerrë foshnjën nga barku i gruas.
Nganjëherë operacioni cezarian është i planifikuar. Në këtë rast ju e dini tanimë, se ju do të kini një operacion cezarian. Për shembull, sepse foshnja nuk qëndron shtrirë me kokën poshtë ose është shumë e madhe për legenin.
Por edhe mund të ndodhë, që gjatë lindjes dalin probleme, të cilat përbëjnë një rrezik për ju dhe për foshnjën. Atëherë është i nevojshëm një operacion cezarian.
Ka rrallë një rast emergjent, në të cilin është menjëherë i nevojshëm një operacion cezarian. Për shembull, nëse jeta juaj ose foshnja juaj janë në rrezik akut.
Në rast të një operacioni cezarian ju shkoni në mëngjes në spital. Të paktën gjashtë orë përpara nuk lejohet që ju të hani ose të pini diçka. Ju parapërgatiteni për operacionin. Për shembull ju vishni teshat e spitalit, hiqni stolitë tuaja, largoni kozmetikën tuaj.
Anestezistja/anestezisti ju jep juve për mpirje një anestezi (PDA) epidurale. Kjo është një injeksion në pjesën e poshtme të shpinës. Ju mund ta merrni injeksionin ulur ose shtrirë. Nganjëherë futet brenda edhe një tub i vogël nëpërmjet gjilpërës. Atëherë ju mund të merrni në mënyrë të përsëritur lëndë narkotike.
Gjatë një operacioni cezarian mund të qëndrojë tek ju partnerja juaj/partnerin tuaj ose një person tjetër sipas zgjedhjes. Mjekja/mjeku bën një prerje në bark, direkt mbi qimet e mbivetes. Ju nuk ndjeni asnjë dhimbje, por ju ndieni që jeni duke u operuar.
Mjekja/mjeku e nxjerr foshnjën jashtë. Kordoni i kërthizës prihet. Foshnja merret dhe kontrollohet nga një mjeke për fëmijë/mjek për fëmijë. Pastaj mbyllet përsëri prerja në barkun e nënës. E gjithë ndërhyrja zgjat deri në një orë.
Nëse ju kini një operacion cezarian emergjent,
- ju merrni një narkozë të plotë në vend të një anestezie (lokale) anestezi epidurale (PDA),
- partnerja juaj/partnerin tuaj ose një person tjetër nuk mund të jetë gjatë kësaj.