Eine chirurgische Geburt wird auch als Kaiserschnitt bezeichnet. Während einer chirurgischen Geburt macht die Ärztin/der Arzt einen Schnitt am Bauch der Frau, um das Baby herauszuholen.
Manchmal ist der Kaiserschnitt geplant. In diesem Fall wissen Sie bereits, dass Sie einen Kaiserschnitt haben werden. Zum Beispiel, weil das Baby nicht mit dem Kopf nach unten liegt oder zu groß für das Becken ist.
Es kann aber auch sein, dass während der Geburt Probleme auftreten, die ein Risiko für Sie und das Baby bedeuten. Dann ist ein Kaiserschnitt nötig.
Selten gibt es einen Notfall, bei dem ein Kaiserschnitt sofort nötig ist. Zum Beispiel, wenn Ihr Leben oder Ihr Baby akut in Gefahr sind.
Bei einem geplanten Kaiserschnitt gehen Sie morgens ins Krankenhaus. Sie dürfen mindestens sechs Stunden vorher nichts essen und nichts trinken. Sie werden auf die Operation vorbereitet. Zum Beispiel ziehen Sie Krankenhauskleidung an, legen Ihren Schmuck ab und entfernen Ihr Make-up.
Die Anästhesistin/der Anästhesist gibt Ihnen zur Betäubung eine Peridural-Anästhesie (PDA). Das ist eine Injektion in den unteren Rücken. Die Injektion können Sie im Sitzen oder Liegen bekommen. Manchmal wird auch ein kleiner Schlauch über die Spritze eingeführt. Dann können Sie wiederholt Betäubungsmittel erhalten.
Während des Kaiserschnitts kann Ihre Partnerin/Ihr Partner oder eine andere Person Ihrer Wahl bei Ihnen bleiben. Die Ärztin/der Arzt macht einen Schnitt in den Bauch, unmittelbar über dem Schamhaar. Sie spüren keine Schmerzen, aber Sie spüren, dass an Ihnen operiert wird.
Die Ärztin/der Arzt holt das Baby heraus. Die Nabelschnur wird durchtrennt. Das Baby wird von einer Kinderärztin/einem Kinderarzt in Empfang genommen und untersucht. Dann wird der Schnitt am Bauch der Mutter wieder verschlossen. Der ganze Eingriff dauert bis zu einer Stunde.
Wenn Sie einen Notfall-Kaiserschnitt haben,
- bekommen Sie eine Vollnarkose statt einer (lokalen) Peridural-Anästhesie (PDA),
- kann Ihre Partnerin/Ihr Partner oder eine andere Person nicht dabei sein.
گاهی عمل سـزارین با برنامه ریزی قبلی انجام میشود. در اینگونه موارد میدانید که سزارین خواهید شد مثلاً وقتی که سر نوزاد به طرف پایین نیست یا برای لگن بیش از حد بزرگ است.
علاوه بر آن ممکن است هنگام زایمان مشکلاتی پیش بیاید که به معنای به خطر افتادن شما و بچه باشد. در اینصورت سـزارین ضروری است.
در موارد معدودی شرایط اضطراری پیش می آید که انجام فوری عمل سزارین ضروری است، مثلاً وقتی که جان شما یا نوزاد به طور جدی در خطر باشد.
برای سـزارین از پیش برنامه ریزی شده، صبح به بیمارستان میروید. حد اقل شش ساعت قبل از سزارین نباید غذا بخورید یا چیزی بنوشید. شما را برای عمل سزارین آماده میکنند. برای مثال لباس مخصوص بیمارستان خواهید پوشید، جواهرات خود را در می آورید و آرایش خود را پاک میکنید.
متخصص بیهوشی به شما بیهوشی اپیدورال (PDA) میدهد که به صورت انجام تزریق در پایین کمر است. این تزریق را میتوان در حالت نشسته یا خوابیده انجام داد. گاهی نیزلوله کوچکی از طریق آمپول وارد میشود. در این صورت میتوان به دفعات به شما داروی بیهوشی تزریق کرد.
هنگام عمل سزارین شریک زندگی (پارتنر) یا شخص دیگری به انتخاب شما، میتواند پیش شما بماند. دکتر برشی در شکم و مستقیماً بالای موهای اندام جنسی (زهار) انجام میدهد. شما دردی احساس نمیکنید اما حس میکنید که زیر عمل هستید.
پزشک بچه را بیرون می آورد. بند ناف بریده میشود. دکتر متخصص کودکان، نوزاد را تحویل میگیرد و معاینه میکند. سپس شکاف شکم مادر بسته میشود. کل عمل جراحی حداکثر یک ساعت طول میکشد.
وقتی سـزارین اضطراری انجام می گیرد،
- به شما به جای بیهوشی (موضعی) اپیدورال، بیهوشی عمومی داده میشود.
- شریک زندگی (پارتنر) یا شخص دیگری نمیتواند پیش شما بماند.