علاقة الأم بالطفل
العلاقة بين الأم الطفل تنمو طبيعيًا أثناء الحمل.
الأم والطفل يستجيبان تلقائيًا للعلامات التي يصدرها كل منهما للآخر. وفي كل يوم تفهم الأم طفلها واحتياجاته على نحو أفضل. على سبيل المثال: لماذا يبكي الطفل أو عندما يكون الطفل جائعًا.
الرضاعة الطبيعية تساعد على تدعيم الروابط بين الأم وطفلها. وعلى أية حال فأن الأمهات اللواتي لا يرضعن طبيعياً فإنهن أيضًا يكن مرتبطين بسهولة بأطفالهن.
علاقة الأب بالطفل
بالنسبة للآباء فيمكن أن يكون الأمر أكثر صعوبة لإنشاء علاقة ارتباط كهذه. لكن الآباء، أيضًا، يمكنهم تقوية العلاقة بأطفالهم. يمكنهم على سبيل المثال:
- إطعام الطفل بلبن طبيعي أو لبن أطفال من الزجاجة صناعي;
- احتضان الطفل;
- تنظيف الطفل;
- حمل الطفل.
لحظات القرب هذه تمثل أهمية خاصة للأب والطفل على حد سواء. وهي تعني أيضًا أن الأم يمكنها أن تستريح من وقت لآخر.
رابطه مادر- فرزندی
رابطه بین مادر و فرزند در دوران بارداری به طور طبیعی شکل میگیرد.
مادر و نوزاد به طور غریزی به علائم یکدیگر واکنش نشان میدهند. مادر روز به روز بهتر متوجه میشود نوزاد چه نیازی دارد مثلاً وقتی بچه گریه میکند یا گرسنه است.
تغذیه با شیر مادر به تقویت رابطه بین مادر و فرزند کمک میکند. با این حال، مادرانی هم که نوزاد خود را با شیر خودشان تغذیه نمیکنند، به راحتی با نوزادشان رابطه برقرار میکنند.
رابطه پدر- فرزندی
ایجاد ارتباط صمیمانه و نزدیک با کودک، برای پدران، سختتر است. اما پدران هم میتوانند رابطه خود را با فرزندشان تقویت کنند. مثلاً میتوانند:
- نوزاد را با شیشه شیر حاوی شیر مادر یا شیرخشک تغذیه کنند؛
- نوزاد را در آغوش بگیرند؛
- نوزاد را به حمام ببرند؛
- کودک را در بغل خود بگیرند و بگردانند.
این لحظات برای نزدیکتر شدن پدر به فرزند مهم است. به این ترتیب مادر نیز میتواند گاهی استراحت کند.