Një lindje kirurgjikale emërtohet edhe si operacioni cezarian. Gjatë një lindjeje kirurgjikale mjekja/mjeku bën një prerje në barkun e gruas, me qëllim që ta nxjerrë foshnjën nga barku i gruas.
Nganjëherë operacioni cezarian është i planifikuar. Në këtë rast ju e dini tanimë, se ju do të kini një operacion cezarian. Për shembull, sepse foshnja nuk qëndron shtrirë me kokën poshtë ose është shumë e madhe për legenin.
Por edhe mund të ndodhë, që gjatë lindjes dalin probleme, të cilat përbëjnë një rrezik për ju dhe për foshnjën. Atëherë është i nevojshëm një operacion cezarian.
Ka rrallë një rast emergjent, në të cilin është menjëherë i nevojshëm një operacion cezarian. Për shembull, nëse jeta juaj ose foshnja juaj janë në rrezik akut.
Në rast të një operacioni cezarian ju shkoni në mëngjes në spital. Të paktën gjashtë orë përpara nuk lejohet që ju të hani ose të pini diçka. Ju parapërgatiteni për operacionin. Për shembull ju vishni teshat e spitalit, hiqni stolitë tuaja, largoni kozmetikën tuaj.
Anestezistja/anestezisti ju jep juve për mpirje një anestezi (PDA) epidurale. Kjo është një injeksion në pjesën e poshtme të shpinës. Ju mund ta merrni injeksionin ulur ose shtrirë. Nganjëherë futet brenda edhe një tub i vogël nëpërmjet gjilpërës. Atëherë ju mund të merrni në mënyrë të përsëritur lëndë narkotike.
Gjatë një operacioni cezarian mund të qëndrojë tek ju partnerja juaj/partnerin tuaj ose një person tjetër sipas zgjedhjes. Mjekja/mjeku bën një prerje në bark, direkt mbi qimet e mbivetes. Ju nuk ndjeni asnjë dhimbje, por ju ndieni që jeni duke u operuar.
Mjekja/mjeku e nxjerr foshnjën jashtë. Kordoni i kërthizës prihet. Foshnja merret dhe kontrollohet nga një mjeke për fëmijë/mjek për fëmijë. Pastaj mbyllet përsëri prerja në barkun e nënës. E gjithë ndërhyrja zgjat deri në një orë.
Nëse ju kini një operacion cezarian emergjent,
- ju merrni një narkozë të plotë në vend të një anestezie (lokale) anestezi epidurale (PDA),
- partnerja juaj/partnerin tuaj ose një person tjetër nuk mund të jetë gjatë kësaj.
Czasami cesarskie cięcie jest planowane. W takim przypadku wiesz już, że będziesz mieć cesarskie cięcie. Na przykład dlatego, że dziecko nie jest ułożone główką w dół lub jest zbyt duże dla miednicy.
Może też być tak, że w trakcie porodu wystąpią problemy, które stanowią ryzyko dla Ciebie i dziecka. Wtedy konieczne jest cesarskie cięcie.
Rzadko występują nagłe wypadki, w których konieczne jest natychmiastowe cesarskie cięcie. Na przykład gdy Twoje życie lub życie dziecka znajdują się w sytuacji nagłego zagrożenia.
W przypadku planowego cesarskiego cięcia rano udajesz się do szpitala. Od co najmniej sześciu godzin przed porodem nie wolno Ci nic jeść ani pić. Zostaniesz przygotowana do operacji. Musisz na przykład założyć koszulę operacyjną, zdjąć biżuterię i zmyć makijaż.
Anestetystka / anestetysta poda Ci znieczulenie zewnątrzoponowe. Jest to zastrzyk podawany w dolną część pleców. Zastrzyk możesz przyjąć w pozycji siedzącej lub leżącej. Czasami przez strzykawkę wprowadzany jest także niewielki wężyk. Dzięki temu będziesz mogła ponownie otrzymać środek znieczulający.
W trakcie cesarskiego cięcia może pozostać przy Tobie Twoja partnerka / Twój partner lub inna wybrana przez Ciebie osoba. Lekarka/ lekarz wykonuje nacięcie na brzuchu tuż nad owłosieniem łonowym . Nie będziesz odczuwać bólu, ale będziesz czuć, że jest na Tobie przeprowadzana operacja.
Lekarka/ lekarz wyjmie z Twojego ciała dziecko. Pępowina zostanie przecięta. Dziecko przejmuje i bada pediatra. Następnie cięcie na brzuchu matki zostaje ponownie zamknięte. Cały zabieg trwa do godziny.
Jeżeli będziesz mieć cesarskie cięcie w nagłym przypadku,
- otrzymasz znieczulenie ogólne zamiast (miejscowego) znieczulenia zewnątrzoponowego,
- nie może towarzyszyć Ci Twoja partnerka / Twój partner ani żadna inna osoba.