Një lindje kirurgjikale emërtohet edhe si operacioni cezarian. Gjatë një lindjeje kirurgjikale mjekja/mjeku bën një prerje në barkun e gruas, me qëllim që ta nxjerrë foshnjën nga barku i gruas.
Nganjëherë operacioni cezarian është i planifikuar. Në këtë rast ju e dini tanimë, se ju do të kini një operacion cezarian. Për shembull, sepse foshnja nuk qëndron shtrirë me kokën poshtë ose është shumë e madhe për legenin.
Por edhe mund të ndodhë, që gjatë lindjes dalin probleme, të cilat përbëjnë një rrezik për ju dhe për foshnjën. Atëherë është i nevojshëm një operacion cezarian.
Ka rrallë një rast emergjent, në të cilin është menjëherë i nevojshëm një operacion cezarian. Për shembull, nëse jeta juaj ose foshnja juaj janë në rrezik akut.
Në rast të një operacioni cezarian ju shkoni në mëngjes në spital. Të paktën gjashtë orë përpara nuk lejohet që ju të hani ose të pini diçka. Ju parapërgatiteni për operacionin. Për shembull ju vishni teshat e spitalit, hiqni stolitë tuaja, largoni kozmetikën tuaj.
Anestezistja/anestezisti ju jep juve për mpirje një anestezi (PDA) epidurale. Kjo është një injeksion në pjesën e poshtme të shpinës. Ju mund ta merrni injeksionin ulur ose shtrirë. Nganjëherë futet brenda edhe një tub i vogël nëpërmjet gjilpërës. Atëherë ju mund të merrni në mënyrë të përsëritur lëndë narkotike.
Gjatë një operacioni cezarian mund të qëndrojë tek ju partnerja juaj/partnerin tuaj ose një person tjetër sipas zgjedhjes. Mjekja/mjeku bën një prerje në bark, direkt mbi qimet e mbivetes. Ju nuk ndjeni asnjë dhimbje, por ju ndieni që jeni duke u operuar.
Mjekja/mjeku e nxjerr foshnjën jashtë. Kordoni i kërthizës prihet. Foshnja merret dhe kontrollohet nga një mjeke për fëmijë/mjek për fëmijë. Pastaj mbyllet përsëri prerja në barkun e nënës. E gjithë ndërhyrja zgjat deri në një orë.
Nëse ju kini një operacion cezarian emergjent,
- ju merrni një narkozë të plotë në vend të një anestezie (lokale) anestezi epidurale (PDA),
- partnerja juaj/partnerin tuaj ose një person tjetër nuk mund të jetë gjatë kësaj.
Un accouchement chirurgical est également appelé césarienne. Au cours d’un accouchement chirurgical, le médecin pratique une incision dans le ventre de la femme pour faire sortir le bébé.
Parfois, la césarienne est programmée. Dans ce cas, vous savez déjà que vous allez accoucher par césarienne. Peut-être que votre bébé n’a pas la tête en bas ou que sa tête est trop large pour passer par votre bassin.
Mais il peut aussi y avoir des problèmes pendant l’accouchement qui représentent des risques pour votre santé et celle de votre bébé. Une césarienne est alors nécessaire.
Il peut arriver, dans de rares cas, qu’une urgence nécessite de pratiquer immédiatement une césarienne, par exemple si votre vie ou celle du bébé est en grand danger.
Lors d’une césarienne programmée, vous êtes admise à l’hôpital dans la matinée. Vous devez avoir jeûné (aucune nourriture ou boisson) pendant au moins 6 heures. Vous vous préparez à être opérée, par exemple en mettant une chemise d’hôpital, en retirant vos bijoux et en vous démaquillant.
L’anesthésiste vous fait une anesthésie péridurale. Il s’agit d’une injection dans le bas du dos. Vous pouvez recevoir l’injection en position assise ou couchée. Parfois, on peut vous poser un cathéter par le biais de la seringue. Cela permet de vous réinjecter un produit anesthésiant si nécessaire.
Pendant l'accouchement, votre partenaire ou une autre personne de votre choix peut vous accompagner. Le médecin fait une incision dans le ventre, juste au-dessus des poils pubiens. Vous ne ressentez pas la douleur, mais vous sentez qu’on vous opère.
Le médecin fait sortir le bébé. Le cordon ombilical est coupé. Un pédiatre accueille et examine le bébé. Puis le médecin recoud l'incision du ventre de la mère. L’opération peut durer jusqu’à une heure.
Si on vous fait une césarienne en urgence :
- on vous fait une anesthésie générale au lieu d’une anesthésie (locale) péridurale ;
- vous ne pouvez pas être accompagnée de votre partenaire ni d’une autre personne.