Një lindje kirurgjikale emërtohet edhe si operacioni cezarian. Gjatë një lindjeje kirurgjikale mjekja/mjeku bën një prerje në barkun e gruas, me qëllim që ta nxjerrë foshnjën nga barku i gruas.
Nganjëherë operacioni cezarian është i planifikuar. Në këtë rast ju e dini tanimë, se ju do të kini një operacion cezarian. Për shembull, sepse foshnja nuk qëndron shtrirë me kokën poshtë ose është shumë e madhe për legenin.
Por edhe mund të ndodhë, që gjatë lindjes dalin probleme, të cilat përbëjnë një rrezik për ju dhe për foshnjën. Atëherë është i nevojshëm një operacion cezarian.
Ka rrallë një rast emergjent, në të cilin është menjëherë i nevojshëm një operacion cezarian. Për shembull, nëse jeta juaj ose foshnja juaj janë në rrezik akut.
Në rast të një operacioni cezarian ju shkoni në mëngjes në spital. Të paktën gjashtë orë përpara nuk lejohet që ju të hani ose të pini diçka. Ju parapërgatiteni për operacionin. Për shembull ju vishni teshat e spitalit, hiqni stolitë tuaja, largoni kozmetikën tuaj.
Anestezistja/anestezisti ju jep juve për mpirje një anestezi (PDA) epidurale. Kjo është një injeksion në pjesën e poshtme të shpinës. Ju mund ta merrni injeksionin ulur ose shtrirë. Nganjëherë futet brenda edhe një tub i vogël nëpërmjet gjilpërës. Atëherë ju mund të merrni në mënyrë të përsëritur lëndë narkotike.
Gjatë një operacioni cezarian mund të qëndrojë tek ju partnerja juaj/partnerin tuaj ose një person tjetër sipas zgjedhjes. Mjekja/mjeku bën një prerje në bark, direkt mbi qimet e mbivetes. Ju nuk ndjeni asnjë dhimbje, por ju ndieni që jeni duke u operuar.
Mjekja/mjeku e nxjerr foshnjën jashtë. Kordoni i kërthizës prihet. Foshnja merret dhe kontrollohet nga një mjeke për fëmijë/mjek për fëmijë. Pastaj mbyllet përsëri prerja në barkun e nënës. E gjithë ndërhyrja zgjat deri në një orë.
Nëse ju kini një operacion cezarian emergjent,
- ju merrni një narkozë të plotë në vend të një anestezie (lokale) anestezi epidurale (PDA),
- partnerja juaj/partnerin tuaj ose një person tjetër nuk mund të jetë gjatë kësaj.
Een chirurgische bevalling wordt ook wel keizersnede genoemd. Tijdens een chirurgische bevalling maakt de dokter een snede in de buik van de vrouw om de baby eruit te halen.
Soms is de keizersnede gepland. In dit geval weet u al dat u een keizersnede krijgt; bijvoorbeeld als de baby niet met het hoofd naar beneden ligt of te groot is voor het bekken.
Het is ook mogelijk dat zich problemen voordoen bij de geboorte, die een risico voor u en de baby vormen. Dan is een keizersnede nodig.
Er is maar zelden een noodsituatie waarbij een keizersnede direct nodig is. Bijvoorbeeld als er levensgevaar is voor u of uw baby.
Bij een geplande keizersnede gaat u 's morgens naar het ziekenhuis. U mag minstens zes uur vooraf niets eten en niets drinken. U wordt voorbereid op de operatie; bijvoorbeeld door ziekenhuiskleding aan te trekken, sieraden af te doen en make-up te verwijderen.
De anesthesist geeft u ter verdoving een peridurale anesthesie (PDA). Dit is een injectie in de onderrug. U kunt deze injectie zittend of liggend krijgen. Soms wordt ook een kleine slang ingebracht via de injectiespuit, om u meerdere malen verdovende stoffen te kunnen geven.
Tijdens de keizersnede kan uw partner of een andere persoon van uw keuze bij u blijven. De dokter maakt een snede in de buik, direct boven het schaamhaar. U voelt geen pijn, maar u voelt wel dat u wordt geopereerd.
De dokter haalt de baby naar buiten. De navelstreng wordt doorgeknipt. De baby wordt door een kinderarts opgevangen en onderzocht. Dan wordt de snede in de buik van de moeder weer gesloten. De hele ingreep duurt maximaal een uur.
Als bij u vanwege een noodsituatie een keizersnede plaatsvindt,
- krijgt u een volledige narcose in plaats van een (lokale) peridurale anesthesie (PDA)
- en kan uw partner of iemand anders er niet bij zijn.