En el parto natural, el bebé llega al mundo a través de la vagina de la madre. La mayoría de los bebés nacen así.
El parto quirúrgico también se conoce como cesárea. La cesárea se realiza con anestesia para que la mujer no sienta dolor. El médico o la médico efectúa un corte en el vientre de la mujer, justo por encima del vello púbico. Después, saca al bebé a través de ese corte.
Razones para practicar una cesárea
Estas son algunas de las razones más frecuentes para practicar una cesárea:
- Que la cabeza del bebé sea demasiado grande para pasar a través de la pelvis materna.
- Que la placenta bloquee la entrada del útero (cuello uterino) o se desprenda antes de tiempo.
- Que una parte del cordón umbilical se haya salido por la entrada del útero pasando a la vagina. Esto puede provocar la asfixia del bebé.
- Que el bebé no esté colocado con la cabeza hacia abajo.
- Que venga más de un bebé.
- Que la madre tenga el VIH.
- Que la madre o el bebé tengan otras enfermedades que hagan imposible un parto natural.
Doğumda bebek annenin vajinasından çıkarak dünyaya gelir. Bebeklerin çoğu böyle doğar.
Sezaryene ameliyatla doğum da denir. Sezaryen ile doğumda kadınlara ağrı hissetmesinler diye anestezi uygulanır. Doktor, kadının kasık kılları hizasının üstünde karın bölgesine kesi uygular. Bebek bu kesi aralığından alınıp dışarı çıkarılır.
Sezaryen yapılmasının nedenleri
Sezaryen yapılmasının en sık nedenlerinden bazıları şunlardır:
- Bebeğin kafası annenin leğen kemiğinden geçemeyecek kadar büyüktür.
- Plasentarahmin girişindedir (rahim ağzı) ya da plasenta erken ayrılmıştır.
- Göbek bağının bir kısmı rahmin girişinden dışarı sarkmıştır ve vajinanın içerisindedir. Çocuk bundan dolayı boğulabilir.
- Bebek baş aşağı pozisyonda değildir.
- Birden fazla bebek vardır.
- Anne HIV pozitiftir.
- Annenin veya bebeğin doğal yolla doğumu imkansız hale getiren bir hastalığı vardır.