ESEspañol – Mutilación genital femenina

La mutilación genital femenina también se conoce como circuncisión femenina.

Sin embargo, es muy diferente de la circuncisión masculina, que consiste en cortar el prepucio del pene.

En la circuncisión femenina se extirpa el clítoris de las niñas o mujeres y, en ocasiones, también parte de los labios vaginales internos. A veces también se cosen los labios entre sí o la entrada a la vagina. Por eso es más correcto hablar de «mutilación».

La mutilación genital femenina aún se practica en muchos países africanos y en algunos países asiáticos. La llevan a cabo mujeres de la familia o de la comunidad cuando las niñas aún son pequeñas.

La mutilación genital femenina es una violación de los derechos humanos. En Europa está prohibida por laley. Las personas que practiquen una mutilación genital femenina pueden ser castigadas con la cárcel.

La Organización Mundial de la Salud distingue entre distintos tipos de mutilación genital femenina:

  • extirpación parcial o total del clítoris (tipo 1)
  • extirpación parcial o total del clítoris y de los labios vaginales (tipo 2)
  • sutura de los labios vaginales, dejando solo una pequeña abertura para que puedan salir la orina y la sangre (tipo 3)
  • cualquier otra intervención que lesione los órganos sexuales externos de la mujer, como pincharlos, cortarlos, arañarlos o quemarlos.

La mutilación genital femenina es peligrosa para la salud de las niñas y mujeres.

Sus consecuencias directas pueden ser:

  • dolor intenso
  • fiebre
  • hemorragias abundantes, que pueden llegar a ser mortales
  • lesión de otros órganos
  • terror y trauma psicológico
  • infecciones genitales o generalizadas
  • tétano
  • contagio del VIH u otras ITS (infecciones de transmisión sexual)
  • dolor al orinar

También pueden aparecer las siguientes consecuencias tardías en la pubertad y la vida adulta:

Hay distintas organizaciones que pueden asesorarla si ha sido o teme ser víctima de una mutilación genital femenina:
Por ejemplo:

PLPolski – Okaleczanie kobiecych narządów płciowych

Okaleczanie kobiecych narządów płciowych nazywane jest czasami również obrzezaniem.

Obrzezania dokonuje się także w przypadku mężczyzn. U mężczyzn w trakcie obrzezania usunięty zostaje napletekprącia.

W przypadku dziewcząt i kobiet usuwana jest łechtaczka, a czasami również części wewnętrznych warg sromowych. Niekiedy wargi sromowe zostają również ze sobą zszyte. Czasami zaszywane jest wejście do pochwy. Dlatego też pojęcie „okaleczanie“ opisuje to, co dzieje się w rzeczywistości.  

Okaleczanie kobiecych narządów płciowych przeprowadzane jest nadal w wielu krajach w Afryce i w niektórych krajach w Azji. Kobiety z rodziny lub gminy dokonują okaleczania, gdy dziewczynki są jeszcze małe.

Okaleczanie kobiecych narządów płciowych stanowi pogwałcenie praw człowieka. W Europie jest ono prawnie zabronione. Na osoby, które dokonują okaleczenia narządów płciowych u dziewcząt lub kobiet, może zostać nałożona kara więzienia.

Światowa Organizacja Zdrowia rozróżnia różne typy okaleczania kobiecych narządów płciowych:

  • częściowe lub całkowite usunięcie łechtaczki (typ 1 )
  • częściowe lub całkowite usunięcie łechtaczki i warg sromowych (typ 2)
  • zszycie warg sromowych, przy czym pozostawiony zostaje jedynie niewielki otwór, aby z ciała mogły być wydalane mocz i krew (typ 3)
  • wszelkie inne szkodliwe ingerencje dokonywane na widocznych narządach płciowych kobiety, na przykład przekłuwanie, nacinanie, wyskrobywanie i wypalanie.

Okaleczanie kobiecych narządów płciowych jest niebezpieczne dla zdrowia dziewcząt i kobiet.

Bezpośrednie skutki okaleczania narządów płciowych to:

Skutki dla dziewcząt w okresie dojrzewania  i w późniejszym dorosłym życiu mogą być następujące:

Różne organizacje służą Ci doradztwem, jeżeli zostałaś poddana okaleczeniu kobiecych narządów płciowych lub jeżeli obawiasz się, że mogłabyś zostać mu poddana:
Na przykład tutaj: