Партньорите в една връзка не са две идентични лица. Те не са еднакви, но имат равни права. Това означава, че границите и изборите на всеки партньор са уважавани.
Връзката често е нещастна, когато границите на единия от партньорите не се зачитат.
Равноправните партньори могат да си помагат взаимно, за да се чувстват удовлетворени. Те:
- не искат да властват над другия (те не мислят, че са по-ценни от другия) или;
- не се нуждаят от одобрението или мнението на другия за всичко (те не мислят, че са по-малоценни от другия).
Равноправните партньори носят еднаква отговорност за връзката. Например: те решават заедно дали искат да имат деца, или не (семейно планиране), дали и какъв вид контрацепция искат да използват.
Понякога неравенството може да доведе до насилие от страна на партньора или сексуално посегателство.
شریکها (پارتنرها) در یک رابطه، دو فرد با خصوصیات مشابه نیستند . آنها یکسان نیستند اما حقوق برابر دارند. یعنی باید متقابلاً به مرز و حریم و تصمیمات یکدیگر احترام بگذارند.
رابطه دو نفر، در صورتی که یکی از شریکها (پارتنرها)، مرز و حریم طرف دیگر را رعایت نکند، غالباً با خوشبختی همراه نیست.
شریکهای (پارتنرهیا) برابر، به یکدیگر به طور متقابل کمک میکنند که حس خوشی داشته باشند. شریکهای (پارتنرهای) برابر از کارهای زیر خودداری میکنند:
شریکهای (پارتنرهیا) برابر، میزان مسئولیتشان در رابطه، هم برابر است . مثلاً مشترکاً درباره بچه دار شدن یا نشدن تصمیم میگیرند (تنظیم خانواده) و یا تصمیم میگیرند که آیا نیاز به جلوگیری از حاملگی هست و در صورت نیاز میخواهند از کدام یک از روشهای جلوگیری از حاملگی استفاده کنند.
نابرابری در رابطه گاهی منجر به خشونت شریک زندگی یا خشونت جنسی میشود.