Entsprechend den Gesetzen in Europa können die Menschen ihre eigene Partnerin bzw. ihren eigenen Partner frei wählen.
Die Menschen wählen eine Partnerin/einen Partner auf Grundlage bestimmter Kriterien. Häufig sind sich die Menschen nicht bewusst, dass sie diese Kriterien anwenden. Einige Menschen sind sich ihrer bewusst und möchten nur eine Partnerin/einen Partner, die/der diese Kriterien erfüllt. Zum Beispiel:
- Herkunft;
- Persönlichkeit;
- Intelligenz;
- Humor;
- finanzielle Situation;
- Aussehen …
Sowohl Männer als auch Frauen können die Initiative übernehmen, um eine Beziehung zu beginnen.
Manchmal wählen die Eltern oder andere Familienmitglieder die Person, die ihr Kind heiraten soll. Das wird als arrangierte Heirat bezeichnet. Die Jungen können häufig entscheiden, ob sie heiraten möchten oder nicht, aber das ist nicht immer der Fall. Eine Zwangsheirat ist gesetzlich verboten.
در اروپا مردم میتوانند مطابق قانون، آزادانه شریک (پارتنر) خود را انتخاب کنند.
هر کسی شریک (پارتنر) خود را بر اساس معیارهای خاصی انتخاب میکند. بسیاری از اوقات افراد نمیدانند که بر اساس این معیارها انتخاب میکنند. بعضی افراد دیگر به این مسئله آگاهی دارند و فقط شریکی (پارتنری) میخواهند که با معیارهایشان مطابقت داشته باشد. مثلا:
- خاستگاه؛
- شخصیت؛
- هوش؛
- شوخ طبعی؛
- موقعیت مالی؛
- شکل ظاهری و…
هم زن و هم مرد، هر دو میتوانند برای شروع یک رابطه اقدام کنند.
گاهی والدین یا سایر اعضای خانواده، فردی را برای ازدواج با فرزندانشان انتخاب میکنند. این نوع ازدواج، ازدواج سنتی و از پیش ترتیب داده شده نامیده میشود. جوانان اغلب خودشان تصمیم میگیرند آیا میخواهند ازدواج کنند یا نه، اما همیشه اینطورنیست. ازدواج تحمیلیممنوعیت قانونی دارد.