Kujdesi për foshnjën pas lindjes

SQShqip – Kujdesi për foshnjën pas lindjes

Mamia/infermierja e peshon dhe e mat foshnjën tuaj.
Ajo pastron dhe lidh kërthizën.
Kontrollohen frymëmarrja, ngjyra e lëkurës, tkurrja e muskujve, rrahja e zemrës dhe reagimet e foshnjës ndaj ngacmimeve.
Mamia/infermierja e vesh foshnjën dhe e mbështjell në një batanije.
Pastaj ju e merrni foshnjën tuaj në krah. Nëse ju kishit një operacion cezarian mund ta mbajë partnerja juaj/partneri juaj foshnjën, deri sa të trajtohet plaga juaj.
Nëse foshnja kërkon gjirin, ju mund ta ushqeni atë me gji për herë të parë. Një mami mund t’ju ndihmojë juve gjatë kësaj.
Ju laheni dhe çoheni së bashku me foshnjën tuaj në dhomën tuaj. Ju dhe foshnja juaj mund të qëndroni disa ditë në spital dhe të lini të kujdeset për ju. Në shumë spitale mund të kalojë natën atje edhe partnerja juaj/partneri juaj.
Ju mund të vendosni po ashtu, të shkoni me foshnjën tuaj disa orë pas lindjes për në shtëpi. Këtë mundësi ju e keni, nëse ju jeni mirë dhe foshnja juaj është e shëndetshme.

Në javët në vazhdim

Në javët e para pas lindjes ka kontrolle të rregullt të përcaktimit të hershëm për foshnjën tuaj. Kontrollet e para janë ende në spital. Më vonë ju shkoni tek një mjeke për fëmijë/mjek për fëmijë. Ju merrni një “librezë të verdhë“, në të cilën regjistrohen të gjitha kontrollet e përcaktimit të hershëm të fëmijës.
Disa ditë pas lindjes kontrollon mjekja/mjeku foshnjën tuaj me kujdes. Mjekja/mjeku kontrollon zemrën dhe mushkërinë, trupin, shtyllën kurrizore, reflekset, këllqet, sytë...
Foshnja juaj mund të humbasë peshë në javët e para pas lindjes edhe nëse ju i jepni rregullisht gji ose e ushqeni. Kjo është normale.
Foshnja merr pika me vitaminë K.
Gjatë kontrollit të dytë të përcaktimit të hershëm (U2) foshnja do të testohet për sëmundje të rralla të shkëmbimit të lëndëve (metabolizmit) dhe fibrozë cistike (Mukoviszidose) (një sëmundje e mushkërisë dhe e zorrëve). Mjekja/mjeku, mamia ose infermierja/infermieri marrin pak gjak.
Përveç kësaj ju mund të lini të kontrollohet nëse foshnja dëgjon mirë (ekzaminimi i dëgjimit të të sapolindurve).
Afërsisht pas tetë javësh foshnja merr një vaksinë, për shembull kundër poliomielitit

PLPolski – Opieka nad dzieckiem po porodzie

Położna / pielęgniarka zważy i zmierzy Twoje dziecko.
Oczyści je i opatrzy pępek.
Sprawdzany jest oddech, kolor skóry, napięcie mięśniowe, tętno i reakcja dziecka na bodźce.
Położna / pielęgniarka ubierze Twoje dziecko lub zawinie je w kocyk.
Następnie przekaże Ci Twoje dziecko w ramiona. Jeżeli miałaś cesarskie cięcie, wówczas Twoja partnerka / Twój partner może potrzymać dziecko, aż Twoja rana zostanie zszyta.
Jeżeli dziecko poszukuje piersi, możesz je po raz pierwszy nakarmić piersią. Położna może Ci przy tym pomóc.
Zostaniesz umyta i razem z dzieckiem przeniesiona do swojego pokoju. Ty i Twoje dziecko możecie przez kilka dni pozostać w szpitalu i otrzymać opiekę. W wielu przypadkach także Twoja partnerka / Twój partner może spędzać noce w szpitalu.
Możesz również zdecydować się, aby kilka godzin po porodzie wrócić do domu wraz ze swoim dzieckiem. Taka możliwość istnieje wtedy, jeżeli czujesz się dobrze, a Twoje dziecko jest zdrowe.

W pierwszych tygodniach po porodzie Twoje dziecko będzie poddawane regularnym badaniom umożliwiającym wczesne wykrycie zaburzeń rozwoju. Pierwsze badania przeprowadzane są jeszcze w szpitalu. Później będziesz chodzić do lekarza pediatry. Otrzymasz książeczkę zdrowia dziecka, tzw. „Gelbes Heft“, do której wpisywane będą wszelkie informacje o badaniach umożliwiających wczesne wykrycie zaburzeń rozwoju dziecka.
Kilka dni po porodzie lekarka / lekarz dokładnie zbada Twoje dziecko. Lekarka / lekarz zbada jego serce i płuca, ciało, kręgosłup, odruchy, bioderka, oczy …
W pierwszym tygodniu po porodzie Twoje dziecko może stracić na wadze, nawet jeśli regularnie karmisz je piersią lub butelką. Jest to normalne.
Dziecko otrzyma krople z witaminą K.
Podczas drugiego badania (U2) mającego na celu wczesne wykrycie zaburzeń rozwoju dziecko zostanie poddane badaniom pod kątem rzadkich chorób metabolicznych i mukowiscydozy (choroba płuc i jelit). Lekarka / lekarz, położna lub pielęgniarka / pielęgniarz pobiorą od dziecka niewielką ilość krwi.
Poza tym możesz zlecić badanie, które wykaże, czy dziecko dobrze słyszy (badanie przesiewowe słuchu noworodków).
Po około ośmiu tygodniach dziecko zostanie zaszczepione, na przykład przeciwko chorobie Heinego-Medina.