Zgodnie z europejskim prawem każda osoba może samodzielnie wybierać swojego partnera.
Osoby wybierają partnerów w oparciu o określone kryteria. Często nie zdają sobie sprawy z tego, że posługują się tymi kryteriami. Natomiast niektórzy są ich świadomi i chcą wyłącznie partnera, który je spełnia. Są to na przykład:
- pochodzenie;
- osobowość;
- poziom inteligencji;
- poczucie humoru;
- sytuacja finansowa;
- wygląd zewnętrzny...
Zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą podejmować inicjatywę mającą na celu nawiązanie związku.
Czasem rodzice lub inni członkowie rodziny wybierają osobę, którą poślubi dziecko. Nazywane jest to zaaranżowanym małżeństwem. Osoby często mogą zdecydować, czy chcą wstąpić w związek małżeński, ale nie zawsze. Zawieranie małżeństwa pod przymusem jest zabronione przez prawo.
در اروپا مردم میتوانند مطابق قانون، آزادانه شریک (پارتنر) خود را انتخاب کنند.
هر کسی شریک (پارتنر) خود را بر اساس معیارهای خاصی انتخاب میکند. بسیاری از اوقات افراد نمیدانند که بر اساس این معیارها انتخاب میکنند. بعضی افراد دیگر به این مسئله آگاهی دارند و فقط شریکی (پارتنری) میخواهند که با معیارهایشان مطابقت داشته باشد. مثلا:
- خاستگاه؛
- شخصیت؛
- هوش؛
- شوخ طبعی؛
- موقعیت مالی؛
- شکل ظاهری و…
هم زن و هم مرد، هر دو میتوانند برای شروع یک رابطه اقدام کنند.
گاهی والدین یا سایر اعضای خانواده، فردی را برای ازدواج با فرزندانشان انتخاب میکنند. این نوع ازدواج، ازدواج سنتی و از پیش ترتیب داده شده نامیده میشود. جوانان اغلب خودشان تصمیم میگیرند آیا میخواهند ازدواج کنند یا نه، اما همیشه اینطورنیست. ازدواج تحمیلیممنوعیت قانونی دارد.