Partnerzy pozostający w związku nie są 2 identycznymi osobami. Nie są tacy sami, ale mają równe prawa. Oznacza to, że granice i wybory każdego z partnerów są szanowane.
Osoby w związku często bywają nieszczęśliwe, jeżeli granice ustalone przez jednego z partnerów nie są respektowane.
Równorzędni partnerzy mogą pomagać sobie, aby każdy z partnerów czuł się dobrze. Nie powinni oni:
- sprawować kontroli nad drugą osobą (nie uważają, że są bardziej wartościowi); lub
- otrzymywać pozwolenia lub opinii drugiej osoby w każdej sprawie (nie uważają, że są mniej wartościowi).
Równorzędni partnerzy w takim samym stopniu ponoszą odpowiedzialność za związek. Na przykład: wspólnie decydują, czy chcą mieć dzieci, czy też nie (planowanie rodziny) oraz jakiego rodzaju antykoncepcji chcą używać.
Czasem brak równości może doprowadzić do przemocy wobec partnera lub niezdrowego zachowania seksualnego.
شریکها (پارتنرها) در یک رابطه، دو فرد با خصوصیات مشابه نیستند . آنها یکسان نیستند اما حقوق برابر دارند. یعنی باید متقابلاً به مرز و حریم و تصمیمات یکدیگر احترام بگذارند.
رابطه دو نفر، در صورتی که یکی از شریکها (پارتنرها)، مرز و حریم طرف دیگر را رعایت نکند، غالباً با خوشبختی همراه نیست.
شریکهای (پارتنرهیا) برابر، به یکدیگر به طور متقابل کمک میکنند که حس خوشی داشته باشند. شریکهای (پارتنرهای) برابر از کارهای زیر خودداری میکنند:
شریکهای (پارتنرهیا) برابر، میزان مسئولیتشان در رابطه، هم برابر است . مثلاً مشترکاً درباره بچه دار شدن یا نشدن تصمیم میگیرند (تنظیم خانواده) و یا تصمیم میگیرند که آیا نیاز به جلوگیری از حاملگی هست و در صورت نیاز میخواهند از کدام یک از روشهای جلوگیری از حاملگی استفاده کنند.
نابرابری در رابطه گاهی منجر به خشونت شریک زندگی یا خشونت جنسی میشود.