Widoczne (zewnętrzne) narządy płciowe kobiety nazywane są również genitaliami żeńskimi lub sromem. Należą do nich:
- wargi sromowe zewnętrzne
- wargi sromowe wewnętrzne
- wejście do pochwy
- łechtaczka
Ujście cewki moczowej i odbyt nie należą do narządów płciowych.
Srom każdej kobiety wygląda inaczej. Wygląd sromu nie ma znaczenia dla sposobu jego funkcjonowania.
Wargi sromowe i wejście do pochwy
Wargi sromowe to fałdy skórne przypominające wyglądem wargi. Chronią one pochwę, łechtaczkę i ujście cewki moczowej.
Kobieta ma dwie pary warg sromowych:
- Wargi sromowe zewnętrzne: Zazwyczaj są one pokryte owłosieniem i są grubsze niż wewnętrzne wargi sromowe.
- Wargi sromowe wewnętrzne: Nie są one pokryte owłosieniem i są cieńsze niż wargi sromowe zewnętrzne. Mogą być one większe lub mniejsze niż wargi sromowe zewnętrzne.
Niektóre kobiety mają wargi sromowe wewnętrzne, które wystają poza wargi sromowe zewnętrzne. Inne kobiety mają wargi sromowe wewnętrzne, które są całkowicie zakryte przez wargi sromowe zewnętrzne. Ich wygląd nie ma znaczenia dla ich funkcjonowania.
Między wargami sromowymi wewnętrznymi znajduje się wejście do pochwy.
Łechtaczka jest bardzo wrażliwym organem znajdującym się nad ujściem cewki moczowej. Łechtaczka znajduje się w miejscu, w którym zbiegają się wargi sromowe wewnętrzne na wzgórku łonowym.
Widoczna część łechtaczki ma mniej więcej wielkość ziarna grochu. Czasami jej widoczna część jest również mniejsza lub większa. Łechtaczka ma dwie odnogi, które wychodzą na zewnątrz ciała: ciała jamiste. Jest to największa część łechtaczki. Położona jest ona pod skórą i jest niewidoczna. Obie odnogi łechtaczki sięgają aż do warg sromowych zewnętrznych.
Łechtaczka stanowi najważniejszy organ kobiety, pozwalający jej odczuwać seksualne podniecenie. Dotykanie lub pieszczenie łechtaczki u wielu kobiet prowadzi do orgazmu.
W niektórych krajach w Afryce i Azji łechtaczka u dziewcząt i kobiet jest odcinana. Jest to okaleczanie kobiecych narządów płciowych . W Niemczech i w Europie okaleczanie kobiecych narządów płciowych jest zabronione.
De zichtbare (uitwendige) geslachtsdelen van de vrouw heten ook wel vrouwelijke geslachtsdelen of vulva.
Daartoe behoren:
- de buitenste schaamlippen
- de binnenste schaamlippen
- de ingang van de vagina
- de clitoris
Het plasgaatje en de anus behoren niet tot de geslachtsdelen.
De vulva van elke vrouw ziet er anders uit. Het uiterlijk van de vulva is niet belangrijk voor de werking ervan.
Schaamlippen en ingang van de vagina
De schaamlippen zijn huidplooien die op lippen lijken. Ze beschermen de vagina, de clitoris en het plasgaatje.
De vrouw heeft twee paar schaamlippen:
- De buitenste schaamlippen: Deze zijn meestal bedekt met haren en dikker dan de binnenste schaamlippen.
- De binnenste schaamlippen: Deze zijn niet bedekt met haren en dunner dan de buitenste schaamlippen. Ze kunnen groter of kleiner zijn dan de buitenste schaamlippen.
Sommige vrouwen hebben binnenste schaamlippen die uitsteken boven de buitenste schaamlippen. Andere vrouwen hebben binnenste schaamlippen die volledig worden bedekt door de buitenste schaamlippen. Hoe ze eruit zien, is niet belangrijk voor de werking ervan.
Tussen de binnenste lippen ligt de ingang van de vagina.
De clitoris is een zeer gevoelig orgaan boven de opening van de urinebuis. De clitoris ligt op het punt waar de binnenste schaamlippen bij de venusheuvel samenkomen.
Het zichtbare gedeelte van de clitoris is ongeveer zo groot als een erwt. Soms is het zichtbare deel ook kleiner of groter. De clitoris heeft aan weerszijden twee lange zwellichamen naar binnen in het lichaam. Dit is het grootste deel van de clitoris. Het ligt onder de huid en is niet zichtbaar. De twee zwellichamen van de clitoris reiken tot de buitenste schaamlippen.
De clitoris is het belangrijkste orgaan van de vrouw om seksuele opwinding te voelen. Aanraken of strelen van de clitoris leidt bij veel vrouwen tot een orgasme.
In sommige landen in Afrika en Azië wordt de clitoris van meisjes en vrouwen afgesneden. Dat wordt vrouwelijke genitale verminking genoemd. Vrouwelijke genitale verminking is in Duitsland en Europa verboden.