Widoczne (zewnętrzne) narządy płciowe kobiety nazywane są również genitaliami żeńskimi lub sromem. Należą do nich:
- wargi sromowe zewnętrzne
- wargi sromowe wewnętrzne
- wejście do pochwy
- łechtaczka
Ujście cewki moczowej i odbyt nie należą do narządów płciowych.
Srom każdej kobiety wygląda inaczej. Wygląd sromu nie ma znaczenia dla sposobu jego funkcjonowania.
Wargi sromowe i wejście do pochwy
Wargi sromowe to fałdy skórne przypominające wyglądem wargi. Chronią one pochwę, łechtaczkę i ujście cewki moczowej.
Kobieta ma dwie pary warg sromowych:
- Wargi sromowe zewnętrzne: Zazwyczaj są one pokryte owłosieniem i są grubsze niż wewnętrzne wargi sromowe.
- Wargi sromowe wewnętrzne: Nie są one pokryte owłosieniem i są cieńsze niż wargi sromowe zewnętrzne. Mogą być one większe lub mniejsze niż wargi sromowe zewnętrzne.
Niektóre kobiety mają wargi sromowe wewnętrzne, które wystają poza wargi sromowe zewnętrzne. Inne kobiety mają wargi sromowe wewnętrzne, które są całkowicie zakryte przez wargi sromowe zewnętrzne. Ich wygląd nie ma znaczenia dla ich funkcjonowania.
Między wargami sromowymi wewnętrznymi znajduje się wejście do pochwy.
Łechtaczka jest bardzo wrażliwym organem znajdującym się nad ujściem cewki moczowej. Łechtaczka znajduje się w miejscu, w którym zbiegają się wargi sromowe wewnętrzne na wzgórku łonowym.
Widoczna część łechtaczki ma mniej więcej wielkość ziarna grochu. Czasami jej widoczna część jest również mniejsza lub większa. Łechtaczka ma dwie odnogi, które wychodzą na zewnątrz ciała: ciała jamiste. Jest to największa część łechtaczki. Położona jest ona pod skórą i jest niewidoczna. Obie odnogi łechtaczki sięgają aż do warg sromowych zewnętrznych.
Łechtaczka stanowi najważniejszy organ kobiety, pozwalający jej odczuwać seksualne podniecenie. Dotykanie lub pieszczenie łechtaczki u wielu kobiet prowadzi do orgazmu.
W niektórych krajach w Afryce i Azji łechtaczka u dziewcząt i kobiet jest odcinana. Jest to okaleczanie kobiecych narządów płciowych . W Niemczech i w Europie okaleczanie kobiecych narządów płciowych jest zabronione.
تُعرف الأعضاء التناسلية الخارجية للمرأة أيضاً بالأعضاء الجنسية أو الفرج، وهي تتضمن:
لا تعتبر فتحة مجرى البول وفتحة الشرج من ضمن الأعضاء التناسلية.
يختلف شكل الفرج من امرأة إلى أخرى، لكن شكل الفرج ليس هاماً بالنسبة لوظيفته.
الأشفار ومدخل المهبل
الأشفار هي أجزاء من الجلد تشبه الشفاه تقوم بحماية المهبل والبظر وفتحة مجرى البول.
يوجد لدى المرأة زوجان من الأشفار:
- الشفران الخارجيان: يكونان عادة مغطيين بالشعر وأكثر سُمكاً من الشفرين الداخليين.
- الشفران الداخليان: يكونان غير مغطيين بالشعر وأقل سُمكاً من الشفرين الخارجيين. قد يكون الشفران الداخليان أكبر أو أصغر من الشفرين الخارجيين.
يبرز الشفران الداخليان لدى بعض النساء عن الشفرين الخارجيين. ولدى البعض الآخر يكون الشفران الداخليان مغطيين تماماً بالشفرين الخارجيين. شكل الأشفار ليس هاماً بالنسبة لوظيفتهم.
بين الشفرين الداخليين يوجد مدخل المهبل.
البظر هو عضو شديد الحساسية يوجد أعلى فتحة مجرى البول حيث يلتقي الشفران الداخليان عند مرتفع عظمة العانة.
الجزء الظاهر من البظر هو تقريباً في حجم حبة البازلاء، وقد يكون في بعض الأحيان أصغر أو أكبر من ذلك. الجزء الأكبر من البظر غير ظاهر حيث يقع داخل الجسم، وهو عبارة عن فرعين طويلين للبظر (الجسم الكهفي) ممتدين حتى الشفرين الخارجيين.
يعتبر البظر أهم عضو لدى المرأة للشعور بالإثارة الجنسية. يؤدي لمس البظر أو مداعبته إلى بلوغ النشوة الجنسية لدى كثير من النساء.
في بعض دول أفريقيا وآسيا يتم استئصال البظر لدى الفتيات والنساء، فيما يُعرف بختان أو طهور البنات. يحظر القانون في ألمانيا وأوروبا ختان البنات.