Le VIH ne se guérit pas, mais peut être maîtrisé par des médicaments. Si vous avez le VIH et que vous prenez les médicaments adéquats suffisamment tôt, vous pouvez mener une vie normale, ne pas contracter le SIDA et même vivre aussi longtemps que quelqu’un qui n’a pas le VIH.
Vous pouvez prendre de nombreux médicaments différents. Souvent, vous recevez une combinaison de plusieurs cachets. Le médecin décide avec vous quels médicaments vous conviennent le mieux.
Les médicaments contre le VIH peuvent avoir des effets secondaires. Parlez-en à un médecin. Généralement, les effets secondaires peuvent être traités. Ne changez pas la quantité de médicaments et ne cessez pas de les prendre.
Les médicaments ne fonctionnent que si vous les prenez exactement de la façon dont le médecin les a prescrits :
- Vous prenez toujours la bonne quantité de médicaments.
- Vous prenez vos médicaments tous les jours.
- Vous prenez toujours les médicaments au même moment de la journée.
- Vous prenez toujours les médicaments de la bonne façon, ainsi qu’on vous l’a prescrit, à savoir pendant les repas ou en dehors des repas.
- Ne cessez jamais de prendre vos médicaments sans en parler à un médecin. L’arrêt temporaire de votre traitement peut en réduire les effets.
Plus de risque d’infection
Si vous prenez correctement vos médicaments tous les jours, la quantité de VIH dans votre sang (charge virale) diminue. Souvent, au bout de quelques mois, celle-ci n’est plus détectable, bien que le virus soit encore présent dans votre corps. Vous n’avez alors presque plus de risque d’infecter quelqu’un d’autre.
Dans certaines conditions, vous pouvez avoir des rapports sexuels sans préservatif avec votre partenaire régulier/ère (relation stable) qui n’a pas le VIH :
- Si vous prenez consciencieusement vos médicaments tous les jours, et
- si, pendant au moins 6 mois, votre charge virale ne peut plus être détectée, et
- si votre charge virale a été vérifiée il y a moins de 6 mois, et
- si vous n’avez pas d’autre IST et que la muqueuse de votre bouche, anus, pénis ou vagin n’est pas endommagée.
Parlez-en à un médecin et à votre partenaire si vous voulez avoir des rapports sexuels sans préservatif.
Vous êtes libre de parler à un médecin. Un médecin ne peut divulguer aucune information sur vous à quelqu’un d’autre. La loi l’oblige à respecter votre vie privée.
اچ آی وی (HIV) درمان نمیشود، اما آن را میتوان با دارو کنترل کرد. اگر اچ آی وی مثبت هستید و به موقع داروهای مناسب را مصرف کنید، میتوانید به زندگی عادی ادامه دهید و به ایدز مبتلا نشوید.حتی طول عمر شما نیز به اندازه افرادی خواهد بود که مبتلا نیستند.
داروهای مختلفی وجود دارد که میتوانید استفاده کنید. معمولاً ترکیبی از چند قرص برای شما تجویز میشود. دکتر به همراه شما تصمیم میگیرد کدام داروها برای شما بهترین داروهاست.
داروهای اچ آی وی ممکن است عوارض جانبی داشته باشد. در این باره با دکتر صحبت کنید. این عوارض معمولاً درمان پذیرند. میزان مصرف دارو را تغییر ندهید و آن را قطع نکنید.
داروها فقط در صورتی تأثیر دارند که دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف شوند.
- همیشه داروها را به مقدار صحیح مصرف کنید؛
- داروها را هر روز مصرف کنید؛
- همیشه داروهای روزانه را در ساعت مشخصی مصرف کنید؛
- همیشه داروها را مطابق دستور دکتر و همانطور که تجویز شده است، مصرف کنید: همراه با غذا یا بدون آن.
- هرگز بدون مشورت با پزشک، داروهایتان را قطع نکنید. قطع موقت درمان، ممکن است اثر بخشی داروها را کاهش دهد.
از بین رفتن خطر انتقال ویروس
اگر داروهایتان را هر روز به طور صحیح مصرف کنید، میزان ویروس اچ آی وی در خونتان (بار ویروسی) کم میشود. پس از چند ماه، دیگر ویروس در بدن شما قابل ردیابی نیست، اما همچنان در بدن شما باقی خواهد ماند. در اینصورت تقریباً دیگر خطر مبتلا کردن دیگران وجود نخواهد داشت.
در شرایط خاصی میتوانید با شریک (پارتنر) دائمی خود (رابطه ثابت) که به اچ آی وی مبتلا نیست، سکس بدون کاندوم داشته باشید:
- اگر هر روز داروهایتان را به طور صحیح مصرف کنید و
- اگر حداقل در شش ماه گذشته، بار ویروس شما قابل ردیابی نبوده است و
- اگر بار ویروسی شما در مدت کمتر از شش ماه پیش آزمایش شده است و
- اگر مبتلا به عفونت یا بیماری آمیزشی (STI) دیگری نیستید و غشای مخاطی دهان، مقعد، آلت جنسی مردانه یا مهبل (واژن) شما آسیب ندیده است.
اگر میخواهید بدون کاندومآمیزش جنسی داشته باشید، با دکتر و شریکتان (پارتنرتان) صحبت کنید.
میتوانید آزادانه با دکتر صحبت کنید. دکتر حق ندارد هیچ اطلاعاتی در مورد شما را در اختیار شخص دیگری قرار دهد. دکتر به موجب قانون، موظف است به وظیفه رازداری (حریم خصوصی) عمل کند.