Marrëdhënia nënë-fëmijë
Marrëdhënia midis nënës dhe fëmijës rritet natyrisht gjatë shtatzënisë.
Nëna dhe foshnja reagojnë spontanisht ndaj sinjaleve të njëra-tjetrës. Çdo ditë nëna kupton më mirë çfarë i nevojitet foshnjës. Për shembull: pse foshnja qan ose kur foshnja është e uritur.
Ushqyerja me gji ndihmon të forcohen lidhjet midis nënës dhe foshnjës. Megjithatë, nënat të cilat nuk ushqejnë me gji gjithashtu lidhen natyrisht shumë lehtë me foshnjën e tyre.
Marrëdhënia baba-fëmijë
Për baballarët, mund të jetë më e vështirë për të krijuar një lidhje të tillë të fortë. Por baballarët, gjithashtu, mund të forcojnë marrëdhënien e tyre me fëmijën e tyre. Për shembull, ata mund:
- T’i japin foshnjës qumësht gjiri ose qumësht foshnje nga një shishe të prodhuar;
- Të përqafojnë foshnjën;
- Të lajnë foshnjën;
- Të mbajnë vërdallë foshnjën.
Këto momente të afërsisë janë të rëndësishme për babanë dhe fëmijën. Kjo gjithashtu do të thotë se nëna mund të çlodhet herë pas here.
رابطه مادر- فرزندی
رابطه بین مادر و فرزند در دوران بارداری به طور طبیعی شکل میگیرد.
مادر و نوزاد به طور غریزی به علائم یکدیگر واکنش نشان میدهند. مادر روز به روز بهتر متوجه میشود نوزاد چه نیازی دارد مثلاً وقتی بچه گریه میکند یا گرسنه است.
تغذیه با شیر مادر به تقویت رابطه بین مادر و فرزند کمک میکند. با این حال، مادرانی هم که نوزاد خود را با شیر خودشان تغذیه نمیکنند، به راحتی با نوزادشان رابطه برقرار میکنند.
رابطه پدر- فرزندی
ایجاد ارتباط صمیمانه و نزدیک با کودک، برای پدران، سختتر است. اما پدران هم میتوانند رابطه خود را با فرزندشان تقویت کنند. مثلاً میتوانند:
- نوزاد را با شیشه شیر حاوی شیر مادر یا شیرخشک تغذیه کنند؛
- نوزاد را در آغوش بگیرند؛
- نوزاد را به حمام ببرند؛
- کودک را در بغل خود بگیرند و بگردانند.
این لحظات برای نزدیکتر شدن پدر به فرزند مهم است. به این ترتیب مادر نیز میتواند گاهی استراحت کند.