Në rast të një lindjeje foshnja vjen nëpërmjet vaginës së nënës në jetë. Shumica e foshnjave linden kështu.
Një lindje kirurgjikale quhet po ashtu operacioni cezarian. Për këtë gruaja merr një mpirje, me qëllim që të mos ndiejë asnjë dhimbje. Mjekja/mjeku bën një prerje direkt mbi qimet e mbivetes në barkun e gruas. Nëpërmjet kësaj prerjeje nxirret jashtë foshnja.
Shkaqet për një operacion cezarian
Këto janë disa nga shkaqet më të shpeshta për një operacion cezarian:
- Koka e foshnjës është shumë e madhe, për të kaluar nëpërmjet legenit të nënës.
- Placenta qëndron para hyrjes së mitrës (qafa e mitrës) ose placenta shkëputet shumë herët.
- Një pjesë e kordonit të kërthizës ka rrëshqitur jashtë hyrjes së mitrës dhe qëndron në vaginë. Foshnja mund të asfiksohet nëpërmjet kësaj.
- Foshnja nuk qëndron me kokën për poshtë.
- Ka më tepër se një foshnjë.
- Nëna është me HIV-pozitiv.
- Nëna ose fëmija kanë një sëmundje tjetër, e cila e bën të pamundur një lindje të natyrshme.
نوزاد موقع زایمان از راه مهبل (واژن) مادر به دنیا می آید. اغلب نوزادان بدین طریق به دنیا می آیند.
زایمان توسط عمل جراحی، سزاریـن نیز نامیده میشود. برای سزارین به زن بیهوشی داده میشود تا دردی حس نکند. پزشک مستقیماً بالای موهای اندامهای جنسی خارجی (زهار) زن برشی ایجاد میکند و نوزاد را از این شکاف بیرون می آورد.
دلایل انجام سزارین
دلایلی که در اغلب موارد منجر به زایمان از طریق سزارین میشود، به شرح زیر است:
- سر نوزاد برای رد شدن از لگن مادر بیش از حد بزرگ است.
- جفت جلوی مجرای رحم (گلوی رحم) قرار دارد یا جفت زودتر از موقع جدا شده است.
- قسمتی ازبند ناف از مجرای رحم بیرون آمده است و در مهبل (واژن) قرار دارد. در چنین حالتی ممکن است نوزاد خفه شود.
- سر نوزاد به طرف پایین نیست.
- زن چند قلو حامله است.
- مادر اچ آی وی مثبت (HIV) است.
- مادر و یا نوزاد مبتلا به بیماری دیگری هستند که زایمان عادی راغیر ممکن میکند.