Partenerii într-o relație nu sunt două persoane identice. Chiar dacă nu sunt una și aceeași persoană, au drepturi egale. Acest lucru înseamnă că limitele și alegerile fiecărui partener sunt respectate.
Relația produce deseori nefericire dacă limitele unuia din cei doi parteneri nu sunt respectate.
Egalitatea între parteneri îi poate ajuta pe fiecare dintre ei să aibă sentimente pozitive față de sine. Aceștia:
- nu doresc să dețină putere asupra celuilalt (nu consideră că sunt mai valoroși decât celălalt) și;
- nu cer aprobarea sau opinia celuilalt în legătură cu orice problemă (nu consideră că sunt mai puțin valoroși decât celălalt).
Partenerii aflați pe poziție de egalitate au responsabilitate egală într-o relație. De exemplu: decid împreună dacă doresc să aibă copii sau nu (planificare familială), dacă și ce tip de contracepție doresc să utilizeze.
Uneori, inegalitatea poate duce la violență domestică sau la comportament sexual abuziv.
شریکها (پارتنرها) در یک رابطه، دو فرد با خصوصیات مشابه نیستند . آنها یکسان نیستند اما حقوق برابر دارند. یعنی باید متقابلاً به مرز و حریم و تصمیمات یکدیگر احترام بگذارند.
رابطه دو نفر، در صورتی که یکی از شریکها (پارتنرها)، مرز و حریم طرف دیگر را رعایت نکند، غالباً با خوشبختی همراه نیست.
شریکهای (پارتنرهیا) برابر، به یکدیگر به طور متقابل کمک میکنند که حس خوشی داشته باشند. شریکهای (پارتنرهای) برابر از کارهای زیر خودداری میکنند:
شریکهای (پارتنرهیا) برابر، میزان مسئولیتشان در رابطه، هم برابر است . مثلاً مشترکاً درباره بچه دار شدن یا نشدن تصمیم میگیرند (تنظیم خانواده) و یا تصمیم میگیرند که آیا نیاز به جلوگیری از حاملگی هست و در صورت نیاز میخواهند از کدام یک از روشهای جلوگیری از حاملگی استفاده کنند.
نابرابری در رابطه گاهی منجر به خشونت شریک زندگی یا خشونت جنسی میشود.