Los compañeros que constituyen una relación no son 2 personas idénticas. No son iguales, pero tienen los mismos derechos. Esto significa que los límites y las elecciones de cada compañero/a deben respetarse.
Una relación es infeliz con frecuencia cuando los límites de uno de los compañeros no se respetan.
La igualdad entre los compañeros puede ayudar a que cada uno tenga sentimientos positivos sobre sí mismo. Ellos no:
- quieren tener el poder sobre el otro (no creen que tengan más valor que el otro) o;
- necesitan la aprobación o la opinión del otro respecto a todo (no creen que tengan menos valor que el otro).
Los compañeros iguales tienen la misma responsabilidad en una relación. Por ejemplo: deciden juntos si quieren tener hijos o no (planificación familiar), si usar anticoncepción y qué tipo de anticoncepción quieren usar.
En ocasiones, la desigualdad puede generar violencia en el seno de la pareja o una conducta sexualmente abusiva.
شریکها (پارتنرها) در یک رابطه، دو فرد با خصوصیات مشابه نیستند . آنها یکسان نیستند اما حقوق برابر دارند. یعنی باید متقابلاً به مرز و حریم و تصمیمات یکدیگر احترام بگذارند.
رابطه دو نفر، در صورتی که یکی از شریکها (پارتنرها)، مرز و حریم طرف دیگر را رعایت نکند، غالباً با خوشبختی همراه نیست.
شریکهای (پارتنرهیا) برابر، به یکدیگر به طور متقابل کمک میکنند که حس خوشی داشته باشند. شریکهای (پارتنرهای) برابر از کارهای زیر خودداری میکنند:
شریکهای (پارتنرهیا) برابر، میزان مسئولیتشان در رابطه، هم برابر است . مثلاً مشترکاً درباره بچه دار شدن یا نشدن تصمیم میگیرند (تنظیم خانواده) و یا تصمیم میگیرند که آیا نیاز به جلوگیری از حاملگی هست و در صورت نیاز میخواهند از کدام یک از روشهای جلوگیری از حاملگی استفاده کنند.
نابرابری در رابطه گاهی منجر به خشونت شریک زندگی یا خشونت جنسی میشود.